Soms als ik stil ben
hoor ik als toen jouw babbeltjes
voel ik jouw armpjes om mij heen
ben je weer zo dichtbij
en in de bries van een lentewind
is vaak de streling van een kind
herkenbaar op die huid van mij
besef ik, dat ben jij
wanneer het missen marteling wordt
vlecht ik de letters van je naam
en noem ik, noem ik je in parels
die ik als schatten in mij draag
soms als ik stil ben
hoor ik als toen jouw babbeltjes