Mijn hart is zo breekbaar als glas,
maar als ik sterf vergaat het tot as.
Gebroken diep vanbinnen,
ik krijg het niet uitlegt ,
kom maar niet bij zinnen.
Achtergelaten, zo bruut,
door alles en iedereen afgeschud.
De pijn stopt maar niet,
het maakt niet uit welk medicijn je mij aanbied.
Het lijden stopt niet meer.
Wat doet een gebroken hart toch "oh" zo’n zeer.
