Een bloedend hart. Klinkt zo cliché.
Duizend messteken. Nog erger.
Ik vind geen woorden die nog niet eerder gezegd zijn, gebruikt zijn, misbruikt zijn.
Een hart in twee.
Mijn eigen schuld.
En toch ook met twee. Gedeelde smart is gedeelde schuld.
Geduld.
Wachtend op jou.
Niemand weet hoelang.
Mijn hart scheurt ondertussen verder. Open.
Heeft er iemand lijm aub?