Ik ken haar het best in profiel,
verlegen lonkend uit mijn ooghoeken
naar de helft van een gelaat
waar een even hemelse tweede helft
tegenover staat.
Denk ik.
Een oog, een neus, een halve mond.
De halve krul toen ze besefte
dat ik er al secondelang stiekem stond
naar te kijken.
Vingers die een lok achter haar oor strijken.
Eén putje in één wang.
Een hele vrouw is nog te angstaanjagend,
maar ik ben van geen halve bang.