Hallo, iemand, als tenminste iemand de moeite neemt om dit te lezen, dat weet ik ook niet. Ik ben nieuw hier... Nieuw, zo nieuw als maar kan zijn. Wel, dit zou ooit een dagboek fragment moeten worden. Dat zou moeten. Maar of het zal lukken? Dat weet ik ook niet. Dat zal ik op het einde van die verhaal zien... Vandaag stond ik op. IK ging naar beneden. Ik at. Ik vertrok. Ik kreeg les. Ik vertrok weer. Ik kwam thuis. Ik begon te leren. Ik stopte. En nu, nu schrijf ik hier. Dat was mijn dag, samengevat. Maar de details, willen jullie die weten? Ik hoor jullie niet, dus ik zal mijn dag eens beschrijven. Ik stond op, Ik was enorm moe. Vorige avond had ik mij maar moegelezen in mijn nieuw boek 'De Cirkel', had ik gekocht op de boekenbeurs. Dus, 1ste detail van mij: Ik aanbid boeken. Egt waar. Nadat ik was opgestaan ging ik naar de keuken en gritste het pak cornfalkes van Keloggs uit de kast. Ik at, zoals ik voordien al zij. Daarna, was ik mijn boekentas aan het maken. 2de detail: ik ben enorm lui. Ik vertikte het om mijn boekentas gistere avond te maken. Boekentas gemaakt. Opweg naar de badkamer dan maar. Kleren aandoen blablabla. Ik spoel een stukje door tot ik echt het belangrijke deel tegenkom: Ik verjaar morgen. Het schiet me midden in de dag even te binnen. Ik verjaar. Ik was in mijn opperbeste stemming, en niets of niemand kon dat van me afpakken. Ik realiseer me net, dat ik waarschijnlijk niet ga kunnen slapen. Dat betekent dus, dat ik mijn geweldige tactiek ga toepassen: mezelf moe-lezen. Of ik pak een paar slaap pilletjes. Maar, mezelf moe- lezen lijkt me de beste tactiek. Fijn dat er iemand naar mijn verhaal luisterd. Tog? iemand?
Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.
Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.