en leef van dag tot dag
met vergezichten van de zee,
met wit van wolken
voed ik de hoop.
Ben je vandaag nog Odysseus
die je gisteren was
en wie ben je morgen?
Jij, vrijer, die om de scherven
van de liefde lacht
verstoort de oude tederheid
verankerd in het hunkerend lijf!
Ben ik vandaag nog bruid
zoals ik gisteren was
en wat ben ik morgen?
Ik waak van nacht tot nacht,
met miriaden sterren
boven het strand van Ithaka
bedek ik het beklag...
Dit is mijn odussee
ik ben Pénélopee
en wacht.