Op vrijdag 30/9 startte het cultureel seizoen 2017-2018 voor het Brussels Jazz Orchestra met een concert in het cultureel centrum van Wevelgem. Het orkest speelde er zijn BREL programma samen met zanger David Linx.
Omstreeks 10u30 vertrokken mijn roadie en ik te Mechelen met de BJO-bestelwagen richting Wevelgem. Eerste tussenstop: het magazijn van de lichtleverancier te Boortmeerbeek waar we extra belichtingsmateriaal inhuren voor dit project. De bestelling stond op ons te wachten. Het inladen verliep vlotjes dankzij het gedetailleerd uitgewerkte laadplan dat onze roadie voor de bestelwagen uitwerkte.
Met als fijn gevolg dat we onze reis richting Wevelgem snel konden verderzetten.
Tweede tussenstop: tankstation E40 te Groot-Bijgaarden. Een food & beverage stopje. Halt houden aan een tankstation brengt altijd wat vakantiegevoel met zich mee. Nostalgisch als we zijn, laten we die kans niet links liggen!
Ter hoogte van Wetteren vertraagde het verkeer. Gelukkig maar kort. Het was een kijkfile. Een oplegger van een vrachtwagen brandde uit op de pechstrook van de tegengestelde rijrichting. Toch telkens weer frustrerend dat kijkfiles enkel en alleen door nieuwsgierigheid ontstaan. De rest van de rit verliep vlotjes.
We kwamen mooi op tijd in Wevelgem aan. De lokale technici hadden het gevraagde lichtmateriaal dat ter plaatse aanwezig was al ingehangen. Na het lossen van de bestelwagen, hingen we het ingehuurde materiaal in. Daarna positioneerden we de podiumelementen en kon de opbouw van de geluidsinstallatie beginnen. Tijdens de opbouw van die geluidsinstallatie had ik de tijd om alle lichtposities te programmeren in de lichtcomputer.
Rond vier uur kwamen de eerste musici aan. De eerste muzieknoten werden gespeeld. De overgang van een stille zaal naar een zaal met noten gevuld gaf ook deze keer weer een speciaal gevoel. Alsof er leven in de zaal werd geblazen. De sound check stond gepland om vijf uur. Een deadline die gehaald werd door technici en musici.
Het orkest had een maand niet meer samengespeeld. En dat was te voelen. De orkestleider gebruikte de sound check efficiënt: niet alleen om de geluidsbalans te maken maar ook om nog wat moeilijke muzikale passages op te frissen.
Om half zeven serveerde het personeel van het CC een warme maaltijd. Traiteur-stuff, niets meer, niets minder. Om kwart over acht was het dan zo ver: het publiek zat afwachtend in de zaal, het doek ging open, het concert kon beginnen.