Vorige week ging ik naar de winkel samen met mijn tante. De boodschappen nemen was heel snel gebeurd. Eenmaal aan de kassa stonden we nog even te wachten tot het aan ons was. Uiteindelijk doet de kassierster signaal. Het is aan ons. De sombere toon van de kassierster bracht mijn humeur plots in de war. Ik keek naar mijn tante. De kassierster was verschrikkelijk slechtgezind. Je kon de frustratie van alles zo op haar gezicht lezen. Dus ik heb twee opties. Oftewel ga ik mee in haar slecht humeur en verspil ik kostbare energie voor mezelf en ga ik hoogstwaarschijnlijk even slechtgezind naar buiten. Of we gaan de andere weg op. Ik observeer haar gedrag. Ik merk dat ze een slechte dag heeft. Zoals iedereen wel slechte dagen heeft. Maar op dat moment is het laatste dat je wilt dat mensen tegen jou beginnen te zagen of kwaad worden. Dus mijn tweede optie. "Mevrouw, vanwaar komt jouw bril?" Ze was verrast en keek ons plots aan. "Ja, je bril. Ik vind hem echt heel mooi. Waar heb je hem vandaan?" Ik ga je nu wel uitleggen dat het echt wel een heel mooie bril was. Het was oprecht als ik haar zei dat het mooi was. "Uhm, van Denderleeuw." zei ze bescheiden. "Wel, ik vind hem heel mooi. Het past heel goed bij jou en ik zou zelf ook nog zo'n bril willen kopen."
Haar humeur was op een seconde gedraaid. Je zag hoe ze plots vriendelijker werd. Haar gedrag verranderde direct. "Kijk, dat is het merk van de bril!" zei ze trots leunend over de kar. Toen we gingen betalen was haar houding trots. "Bedankt. Tot ziens en nog een fijne dag" riep ze naar ons toe terwijl we vertrokken. Mijn tante kijkt mij aan. "What the hell, dude? Hoe doet gij dat?" zei ze verrast. "Jij maakt van haar slechte dag een al iets minder slechte dag"
Ik kijk haar trots aan. Geloof mij. Neem de tweede optie om te reageren op zo'n dingen. Geef hun een compliment. Wees empathisch. Je krijgt positieve energie en de andere persoon ook. "A kind act, a compliment, even a hug can rescue a horrible day for someone into hope for a better one."