het weekend lonkt en ik ben gemakkelijk
te verleiden dat vertelt iedereen je zelfs een kind
nog ongeschikt voor alles tekent lachende zon
in elke hoek en schaapjeswolken zonder poten
in je tafellaken zit er een gat gebrand van de
laatste keer of de keer daarvoor ik kom op
bezoek dus zet de drank al klaar dan praten we
sappige woorden aan elkaar met hele korte
stiltes en pauzes die we meer onszelf
gunnen dan de ander want ik wil ik wil
mezelf horen wanneer ik tegen je praat
ik praat tegen niet met maar tegen alsof
je een vijand bent die me langzaam maar
zeker zat voert me ontvoert vervoert naar
plaatsen met stoelen rond tafels want daar
daar daar praten we rond dat hoort zo ik hoor
je luid en duidelijk je gezicht roept door je ogen
en ik maar staren staren je vult me bij tot op de nok
je sigaret lonkt en ik ben gemakkelijk te ver
leiden tot passiviteit zolang de werkweek duurt
laat die nog maar wat weken en marineren in zijn
eigen jus