Mijn verjaardagscadeau

7 mei 2016 · 0 keer gelezen · 0 keer geliket

Het is vandaag 1 oktober en ik ontwaak met een dubbel gevoel. Verdorie, ik word vandaag een halve eeuw oud. Opwinding krijgt wel meteen de bovenhand want we gaan mijn langverwacht verjaarscadeau kopen. Mijn man heeft me maanden geleden beloofd dat ik voor deze verjaardag iets speciaals krijg. We vertrekken naar Antwerpen en parkeren onze wagen in de buurt van het centraal station en wandelen naar de zaak die mijn vriendin heeft aangeraden. Vertrouwen is belangrijk in deze sector. Voor dat de deur wordt geopend legt een camera eerst onze blik vast en nadien passeren we een dubbele sasdeur. Eens binnen bevinden we ons in de grot van Ali Baba. We ontdekken dat moeder natuur ze niet enkel in het wit produceert maar in alle kleuren van de regenboog. De zaakvoerder vertelt ons dat gekleurde exemplaren veel duurder zijn dan witte omdat deze zo zeldzaam zijn. Ik hou het dan maar bij een witte, die vind ik al schitterend. En welke vorm wil je, vraagt de zaakvoerder ? Rond, driehoekig, vierkant, hart- of trapeziumvormig? Ik besluit om het maar bij rond te houden omdat deze vorm de meeste schittering geeft. En in welke kleur wil je hem zetten, vraagt de zaakvoerder. Je kan kiezen tussen wit, geel of rood. Laten we het we maar bij wit houden, dit pas het best bij mijn garderobe. Ik krijg een mooi doosje en een echtheidscertificaat, mijn man een gepeperde rekening, Ik geef hem een dikke kus, wat een mooi cadeau. Stralend verlaat ik de winkel. Ik werp nog een laatste blik op de poster van Marylin Monroe die boven de toonbank hangt. Zij wist het al jaren geleden. “Diamonds are a girls best friend”.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.

7 mei 2016 · 0 keer gelezen · 0 keer geliket