Met allesziende zonneliefde zacht overgoten,
raakten verbeelding en bekoring eeuwig verloren.
Vloekend op de dronken satyrs met bokkenpoten,
na groot bedrog en heimelijke schanddaden te aanhoren.
Loerend in het niets, sleepvoetend naar nergens,
lepe tovenarij oproepend tegen de trouweloze leugens,
hen met een ragdun net te vangen in een nachtelijke kus.
Wat denk je nu, … Mars en jij, … mijn overspelige Venus?
Obsessief tot wat ik me aantrek, mijn dartele lust.
Ik wil me binden aan jou en al je denkbare gedachten.
Elk nieuw klein ding zoekend. Gevoelens blijven ongeblust,
de begoocheling zo intiem intens. Blijf ik bij je overnachten?
Schat, … mijn uitgedoste rode muiltjes verlangen niets anders,
zinnenprikkelende voorstellingen werpen zich op als voorstanders.
Foltering van de zedenmeesters dat we niet mogen baltsen.
Sier me nu onder de sterren, samen het ontrouw eclipsen.
Gevangen, voorbij de duister in het buitengewone net,
naakt en armen verstrengeld voor de oergoden neergezet.
De obscure jaloeziedaad met buldergelach verboden,
het parelpaar pal op vrijersvoeten geboden.
Verliezend in iemand die je trouw in de kou laat staan,
verdwaal ik iedere dag opnieuw in donkere herinneringen.
Steeds weifelen aan hetgeen voorafgegaan,
beleef ik enge en eenzame avondverduisteringen.