Ochtend op het eiland
Hij zit al een hele tijd stil op het terras van het huis langs de zee en geniet van de ochtend op het terras van het huis langs de zee. De kleuren in de lucht veranderden van donkerpaars over lila naar oranje tot er plots een zonnestraal als een pijl over de zee schiet. Hij geniet van de zon die uit de zee komt en haar eerste warme stralen over het water gooit. Ze trekt lange schaduwen achter de cypressen. Hij geniet van de geur van de ochtenddauw. Het zal niet lang duren vooraleer de eerste warmte de ochtenddauw in het gras en de bomen zal verdampen.
Blootvoets loopt hij de keuken in en voelt de koele stenen vloer onder zijn voeten.
De ochtendkrant viel zonet door de brievenbus. Hij neemt een kop koffie en nestelt zich met de krant op het terras. Tegen de tijd dat hij de krant gelezen heeft, staat de zak met verse broodjes aan de voordeur. De geur die opstijgt uit de zak versterkt zijn appetijt, het water loopt hem in de mond.
Hij maakt een kan verse koffie, perst een viertal sinaasappelen en kookt enkele eitjes, want zo dadelijk zal zijn huisgenoot wakker worden en kunnen ze samen ontbijten.
Terwijl hij de broodjes in de mand schikt, komt zij met een slaapkop het terras op. Zij rekt zich uit en knuffelt hem. “Eitjes, vers brood en fijn gezelschap”, zucht zij, “meer heeft een mens niet nodig.”
Samen dekken ze de tafel en genieten van een ontbijt in de ochtendzon. De dag ligt voor hen open, een zee van tijd strekt zich uit. Wordt het een luie dag met een boek aan het strand of zullen ze iets ondernemen?
“Heb je plannen vandaag?”
“Niet echt…”
Agnes Mus