Soms heb ik zin om een hele tekst schrijven, maar ik slik telkens mijn woorden weer binnen
Mijn ogen hebben veel gezien en mijn oren horen veel, maar soms zwijg je beter, er zijn dagen dat ik dingen van de daken wil schreeuwen, andere dagen knik ik en zwijg.
In mij kolt een rivier, een rivier vol met woorden
soms is hij rustig en stroomt hij in zijn oevers
Andere dagen is die rivier gevuld met dingen die mij stoorden
is er hier van binnen zoveel strijd
het geeft een gevoel van onmacht
et niet willen uiten uit een angst
angst uit het verleden
die steeds in mijn rivier blijft dobberendie mij soms belet iets aan te kaarten
deze rivier vol met woorden, is mijn rivier
mijn woorden die ik als een kostbaar kleinood bewaar, om geen heilig huisje om te duwen
Maar vrees niet als ik de rivier niet indam dan komt een worden stroom
die stroom bevat harde waarheden, maar ik dam de stroom en wacht op de juiste moment