Sssssht.
En we zwegen.
De stilte dondert over ons heen
onuitgesproken woorden liggen als scherven op de grond
en ik dans erop.
Ik dans tot ik struikel over de spanningsboog die slap tussen ons in hangt
en ik val oorverdovend zachtjes naar beneden.
Mijn blik gericht op de net niet lege tekstballon die boven jouw hoofd zweeft:
punt. punt. punt.
Jij stop alvoor de volgende zin begonnen is.
Maar ik wil liever een komma zijn
Af en toe vertragen om te genieten van het taalspel,
en daarna verderdgaan.
Of nog beter, ik wordt een zwevende komma, zodat jij mij kan 'aanhalen'
En dan draaien we en draaien we tot wij samen een puntkomma geworden zijn
Niet wetende of onze zin al voorbij is;
Of nog niet.
Dus we zwijgen
De stilte tikt alinea's weg, laat titels verdwijnen en zinnen uit elkaar vallen tot er enkel een verzameling vraagtekens blijft hangen.
En wij vallen
Storten vederlicht neer op onze klinkers
bestempelen ze met drukletters
tot er geen woorden meer over zijn en wij verfrommeld overblijven in onze papieren wereld.
Dus we dansen.
Dansen op onze woordscherven tot onze voeten scheuren en harten breken.
Wat van ons overblijft zijn snippers.
En ik fluister, terwijl de stite stormt en waait
Ssshhhhht.
En we zwegen.