de uren wiegen me
door de dagen heen
de tijd valt om als
ik mijn ogen sluit
je naam schrijf van
boven naar onder
van links naar rechts
ik probeer een
liefdesbrief te schrijven
het zijn rimpels in het zand
dan keer ik terug
daar waar de tijd voorbij gaat
waar iemand op me wacht
mijn oor op je buik
wil horen tot waar
je hart veder bonst
ik kijk door de ramen
in de verte
dreun dat ik je mis
tot ik weer de nacht overleef
morgen weer in je omwentel
de woorden los snijd
tot ik in je geborgenheid
aanwezig ben