Het gevoel is er weer: het is ook nooit goed. Je bent te stil, te druk, te onervaren, te ervaren, te overheersend, te rustig, te dominant, te direct enzovoort enzovoort. Solliciteren is zeer slecht voor je ego!
Maar waar pas je als je niet in een hokje past? Als je niet past en niet wilt veranderen omdat je dan buiten jezelf om moet gaan. Moeilijk moeilijk moeilijk!
Duidelijk!
Ik hoor er niet bij, nee ik ben dominant, vervelend en raar! Maar ik ben ook gevoelig, trots en werk als een paard. Ik ben creatief en chaotisch maar heb nog nooit een deadline overgeslagen. Maar goede eigenschappen worden pas gezien op het moment dat ze je kennen, ken je me niet dan is de kans groot dat je me niet moet. No hard feelings. Werk niet en prive niet. Maar nee makkelijk is anders. Zucht kreun en steun dan maar weer. Oprapen en doorgaan.
Toneelspelen dan maar? Nee leuke hobby maar daar ben ik dan te trots en te eerlijk voor. Ja ik kom er wel krijg ik vaak te horen maar kan iemand me vertellen hoe?
Kun je dat niet? Voel je niet bezwaard want dan pas je waarschijnlijk wel in een hokje of je hebt hetzelfde probleem. Welkom probleembroeder of zuster.
Even gillen dan maar? Of lachen? Ja lachen is de remedie voor alles. Zolang we nog kunnen blijven lachen in lastige, problematische of moeilijke tijden, is er altijd een lichtpuntje aan de horizon.
Om dan maar te besluiten met een paar van mijn eigen wijze woorden:
Beter een dooie rat op straat dan op je hoofd.