‘’Wie heeft mijn dochter gezien?’’
De oorlog in Syrië en Irak levert dagelijks tragische verhalen op. Zo ook het verhaal van Christina. Als zij leeft, dan is zij nu vijf jaar oud. Wij beschrijven de dag van 22 augustus 2014. Het is mooi weer. Plaats delict: Het christelijke Assyrisch dorp Qaraqosh in de beurt van Mosul in Irak. Mosul is inmiddels ruim twee maanden geleden door de Islamitische terroristen onder de voet gelopen. Het christelijke meisje Christina is dan nog maar drie jaar oud. In het dorp zijn er nog maar 30 christenen overgebleven, die niet gevlucht zijn voor de aanstormende islamieten. Het gaat vooral om ouderen, zieken en een kind dat genoemd is naar het Christendom. Het gaat ook om een groep mensen die moeilijk kunnen vluchten.
Tussen deze groep mensen blijft ook het Assyrische gezin Aba achter met nog enigszins positieve gedachten als: ‘afwachten, misschien valt het allemaal wel mee, we blijven in ons huis…’. De beslissing te blijven en niet te vluchten blijkt funest te zijn. Het gezin Aba had de vier oudere kinderen gelukkig wel het dorp laten vluchten. De moeder, de drie jarige dochter Christana en de blinde vader blijven in Qaraqosh achter. Het dorp wordt na Mosul snel door IS overrompeld. Het Iraakse leger en Koerdische peshmerga’s laten het dorp jammerlijk in de steek. In eerste instantie willen de islamieten belasting innen. ‘Moslim worden of Islamitische belasting ‘Jizja’ betalen’, is nog in de eerste dagen het ‘zachte’ bevel van IS.
Reis zonder dochter
Op 22 augustus 2014 verandert IS het beleid en verzamelt alle 30 christenen van het dorp in het ziekenhuis zogenaamd voor een medisch onderzoek. Het medisch onderzoek blijkt een val te zijn voor de groep onweerbare en ongewapende christenen. Alle christenen moeten hun waardevolle bezittingen afstaan. Van de groep moeten 26 in de bus stappen. Vier personen mogen om onverklaarbare redenen achter blijven. Christina en haar moeder behoren tot de ongelukkigen en moeten in de bus stappen. Christina huilt. Christina schreeuwt als of zij het naderende onheil aanvoelt. Moeder probeert haar nog te kalmeren. Een IS-strijder heeft blijkbaar last van het geschreeuw van het meisje. Hij stormt richting de moeder en pakt Christina met geweld van de moeder af. De moeder huilt en smeekt de IS-strijder om haar dochter terug te geven. De moeder wordt geslagen en met de dood bedreigt door de IS-strijder. Ook andere leden van de groep proberen de IS-strijder te overreden. Zonder succes. Ineens is van de Islamitische barmhartigheid geen sprake meer te zijn, wat gematigde moslims in Nederland vaak juist met heel veel liefde over hun geloof verhalen dat hun godsdienst wel vreedzaam is.
Laatste glimp
De Is-strijder gaat met de 3-jarige Christina de bus uit en is voor de moeder de laatste glimp van haar dochter. Christina is sinds 22 augustus 2014 spoorloos verdwenen. De chauffeur rijdt de groep richting de grens van Koerdistan en tot opluchting van de passagiers laat hij de hele groep uitstappen. De blinde vader en de moeder stappen uit de bus zonder hun geliefde dochter. Hun vrijheid is nu nutteloos geworden.
Met het uitstappen uit de IS-bus begint voor de moeder van Christina tot op heden een hopeloze langdurige strijd om haar dochter weer in de armen knuffelen. De familie schakelt snel Soennitische Arabieren in die goede banden hebben met IS om Christina te bevrijden. Er sijpelen geruchten bij de familie binnen dat het meisje zich in een weeshuis bevindt. De pogingen van de familie leiden tot niets.
Na de bevrijding van het dorpje Qaraqosh keert de familie onlangs weer terug naar het dorp. Veel christenen ervaren het toch als een feestje om weer in hun haveloze woningen terug te zijn. Maar voor de moeder en vader van Christina is van een feestje geen sprake. Het moment dat zij hun dochter kwijt zijn, komt als eerst boven drijven. Het ziekenhuis, de bus, het geschreeuw van Christina en het moment dat de IS-strijder op de moeder afkomt en Christina afpakt draaien als een film door het hoofd van de moeder.
Zoeken
De terugkeer naar het dorp betekent voor de moeder, wellicht tegen beter weten in, een nieuw begin van haar zoektocht naar Christina.
Met foto’s in de hand en met simpele maar hartverscheurende tekst ‘wie heeft mijn dochter gezien’ probeert een hopeloze christelijke moeder haar Christina terug te vinden. De moeder is terug bij af op de plek waar zij Christina onder bedreiging heeft moeten afstaan.
Tekst: Abraham beth Arsan