Gedichten om te koesteren

Omschrijving

Illustratie: Sassafras De Bruyn

 

Opdracht

Schrijf een gedicht. En help met je woorden de pijn te verzachten van ouders die een kind verloren.  Dat was de oproep van deze wedstrijd i.s.m. Koester, een initiatief van het Kinderkankerfonds dat al bijna 30 jaar thuiszorg biedt aan zieke kinderen in hun laaste levensfase.

 

We ontvingen 75 inzendingen. Vakjuryleden Els Moors, Maud Vanhauwaert, Thomas Jacques, Sieglinde Vanhaezebrouck en de postbode van postkantoor 00/00/00 selecteerden één winnaar en geeft ook één eervolle vermelding.

Het team van Koester selecteerde zes laureaten.  De tekst van de jurywinnaar en de zes teksten van de laureaten van het Koester-team worden gedrukt op een kaart, die  Koester gebruikt om de ouders van een overleden kind een hart onder de riem te steken.  Sassafras De Bruyn maakt de illustratie op de kaart. 

 

Prijsuitreiking en ontmoeting

De prijsuitreiking vindt plaats op zaterdagmiddag 27 april in Antwerpen. We nodigen alle deelnemers dan uit voor een bijzonder middag over het thema rouw/verlies.   

 

 

WINNAAR VAKJURY 

 

Dag

 

Vanmiddag in de auto klonk een refrein, een riedeltje

waarin plots jouw naam leek te zitten, waar

codetaal doorheen eenheid van klanken ging, ik had

kunnen zweren dat je er weer voor iets tussenzat.

 

Op de dijk een bruinig stuk wrakhout ontmoet, dat met

verweerde knoest ineens een beer lag te wezen, die

verdacht veel op zijn naaste verwant aan je voeteneinde leek,

's nachts op verzoek tussen spijlen het raam in de gaten hield.

 

Vallende blaren leken op honderd wuivende kinderhandjes,

deden me denken aan de avond van je schooltoneel, waar

de hele klas na het slot wel vier keer applaus kwam halen,

iedereen zwaaiend zag dat jij de mooiste bloemkool was.

 

Dit is mijn logboek van het dagelijkse missen, terwijl

in tussentijd ik helemaal gek van je blijf, op dit

voorlopig uur waarin alles maar blijft duren, beloof ik

tot je terug bent hier wacht voor alle ramen te houden.

 

Ludwig Van de Voorde

 

 

Juryverslag

 

"Dit gedicht is heel tastbaar en concreet. Het gaat niet enkel over het verdriet op zich maar is ook een ode aan de persoon die gemist wordt. De schrijver serveert mooie beelden, levendige scenes en ontroerende humor. Hij schotelt ook een diep filosofisch bewustzijn voor van het voorbijgaan van de tijd, terwijl de kern van de mens ondanks het verdriet onveranderlijk blijft. Het gedicht is sterk opgebouwd in vier strofen met een stuwend ritme en een elegant binnenrijm.  Het is transparant, maar heeft een paar enigmatische regels, zoals het erg mooie uitzoemende en diepe einde “op dit voorlopig uur waarin alles maar blijft duren”.  Een versregel waar je in kunt blijven turen." 

 

 

EERVOLLE VERMELDING JURY

 

Broedstoof

 

We kijken elkaar zwijgend aan.

Je blikken verraadt droefenis,

schildert een grimas op je gezicht.

 

We wentelen ons in onmacht en

geven ons over aan de martelgang.

 

Tijdloos en bevroren

gaan we langzaam in elkaar verloren.

Als een aanzwellende waterval

die ons eindeloos meevoert in zijn dal.

 

We slingeren heen en weer

tussen hoop, verdriet en ongeduld.

Misschien lukt het wel deze keer

En wordt de wens eindelijk vervuld.

 

Annelies Leysen

 

 

Feedback jury

 

De titel pakt de jury meteen vast. Die is intrigerend en laat nog zoveel open.

Er zijn, in onze Nederlandse literatuur, weinig gedichten over het verlies van een ongeboren kind (een verlies waar ook maatschappelijk gezien misschien nog te weinig aandacht voor is). Er zitten een paar machtige verzen in, zoals "tijdloos en bevroren/gaan we langzaam in elkaar verloren". Het gedicht is met heel veel zorg geciseleerd; de schrijfster heeft de beelden gebeiteld in de tijd. 

 

Ze weet de symbiose van ouders die om moeten gaan met verlies in de mooie metafoor van de waterval te pakken. Dat mensen zich kunnen verliezen in elkaar, en zich eindeloos naar beneden laten meevoeren. Het slot van dit gedicht geeft hoop, hoop dat het ooit zal beteren. 

 

 

lAUREATEN TEAM KOESTER

 

Altijd

 

Ik ben ergens

en toch bij jou

want daar is mijn plek,

 

in vrijheid

 

in regen,

lichten en steden,

tussen bomen,

onder geroezemoes,

 

maar ergens

dicht bij jou,

hoe ver ook.

 

Ik ben er.

 

B.P . Arend

 

 

 

Ik draag je

 

Ik draag je

dicht bij me.

 

In een klein zakje,

in het binnenste

van m’n jas.

 

En als het weer eens tegenzit,

 

gaat de jas van de haak,

gaan we samen op stap.

 

Je fluistert zachtjes...

 

Katrien De Nil

 

 

Nog even

 

Als ik nog even

Mijn hand om die van jou

 

Gewoon kon zeggen

Hoeveel ik van je hou

 

Ik zie kinderen

Lachen van plezier

 

Mijn hart gebroken

Kind, was jij maar hier

 

Te snel vervlogen

Alleen nog maar verdriet

 

Lief kind van mij

Vergeten doen we niet

 

Emmy Lagast

 

 

 

Anders nabij

 

Mijn liefste kind, je bent niet meer

en toch weer wel, anders nabij.  

 

Ongrijpbaar zweeft je stem, je blik

details vervaagd, door tijd vermaald.

Soms voel je dicht, dan voel je ver

in elk moment, anders nabij.  

 

Ik droom je groot, hoe het zou zijn

als jij hier nu, bij ons zou staan.

Doch als ik lach, of als ik ween

jouw grondstroom blijft, anders nabij.  

 

Een kaars ontbrandt, verlicht, verwarmt

verdriet gedeeld, gedragen pijn.

Voor altijd kind, is leed én vreugd

want liefde wint, anders nabij.

 

Tomas Bruyland

 

 

Sterrenkind

zo dus

liepen we door de golven

niet vrezend de schuimkoppen

en de schelpen daaronder verborgen

 

zo dus

trok het water zich terug

om je naam in zand geschreven

meermaals met zich mee te nemen

 

we herhalen de gebaren

de zee laat begaan

is mild en vergeet ons niet

we blijven starend op de dijk

 

ouder voor altijd

 

Paul Vincent

 

 

Een zaadje in de wind

 

Een zaadje in de wind,

Geen tijd om te ontkiemen.

Opgenomen met een zucht,

Om verder weg te vliegen.

 

Gezaaid met liefde en geluk

De hoop om te beminnen.

Maar door de storm snel weggerukt

Geen tijd om te beginnen.

 

Vluchtend door de vingers van tijd,

Zwevend op de lucht.

Waar land en geesten hen ook scheidt,

Niet verder dan een ademzucht.

 

Een schaduw van een mooie bloem,

Als kleine souvenir

Aan het leven dat ooit was,

Vol liefde en plezier.

 

Sarah Bauters

 


De wedstrijd afgelopen. Je kan niet meer deelnemen.

Deadline

Afgelopen


De wedstrijd afgelopen. Je kan niet meer deelnemen.