Kansen voor onbekend schrijftalent

Op dit platform gaat Creatief Schrijven vzw op zoek naar nieuwe of minder nieuwe schrijvers met een stevige portie x-factor. Misschien zoek je lezers voor je tekst, wil je deelnemen aan wedstrijden of ben je klaar voor een uitgever. Wat ook je schrijfambitie is, Azertyfactor biedt je nieuwe kansen. Elke woensdag selecteert een auteur of specialist uit het boekenvak zijn of haar favoriete tekst.

Tip van de week: 'Schaamvissen en ochtendzweet' van Bernd Vanderbilt
18 juli 2018

Jeroen Boone schrijft traag en denkt traag, zoals hij zelf zegt. Boone zingt bij Zonen met vaders. Hij schreef Jong! (en ziek) waarin hij het verhaal brengt van twaalf jongeren met kanker en rammelt gitaar bij Himshe. En wat we ook moesten zeggen: Jeroen Boone snakt naar regenval.

Hij kiest Schaamvissen en ochtendzweet van Bernd Vanderbilt als tip van de week.

"In onze straat, de Tortelduifstraat, wapperen Belgische vlaggen flauwtjes na aan een paar gevels. De Gentse Feesten zetten voor de 175ste keer hun tiendaagse dollemansrit in. Gelukkig zijn er mensen die in alle ernst rustig blijven en schrijven. Bernd Vanderbilt vangt in de tekst 'Schaamvissen en ochtendzweet' vervreemding met zijn blote, zachte handen. Terwijl hij netels streelt en egels kust, brengt hij een voor mij erg mooie ode aan de liefde en haar weerborstels en valkuilen: 'Aan mij ligt het. Ik ben het kwijt en blijf me maar vergissen, liefste.' 

Is er iets misgelopen in een relatie? Waarom wankelt de mannelijke protagonist? Zijn 'doordrukje van hartpalaver' snakt naar lezing en herlezing. Het is geen eenduidige tekst die zich makkelijk laat beetnemen. Is het een liefdesbrief, een kattebelletje zelftwijfel, een geprevelde verontschuldiging, een pamflet met maatschappijkritiek? Het is bovenal een uitdagend prozagedicht geschreven in een robuuste vakmanstaal.

Mijn overbuurman haalt de vaan van de dag binnen. Hij zwaait naar mij en steekt zijn rechterduim overstrekt in de lucht. Ik zie zijn lippen bewegen: 'Ze hebben dat goed gedaan!' Zijn positivisme laat me spontaan glimlachen. Ik lees nog een keer 'Schaamvissen en ochtendzweet'.'

'Ik weet het. Alles moet lichter.' Gemakkelijker. Genoeg getipt. Ga gewoon die tekst lezen. Misschien toch nog een laatste weetje omdat het kan en zomer is: 'Ook de rupsen van het berggentiaanblauwtje maken gebruik van geluiden om de mieren die zij parasiteren te doen geloven dat zij mierenkoningin zijn.' "

Tip van de week: 'Onverzettelijke traagheid' van Antony Samson
11 juli 2018

Guido Eekhaut schrijft psychologische romans, misdaadboeken, speculatieve fictie voor jongeren, essays en kortverhalen. In 2009 kreeg hij de Hercule Poirotprijs voor Absint, en werd twee keer genomineerd voor de Gouden Strop. Recent verschenen Slender Man en De Verdwijning en Absinthe. Voorjaar 2019 verschijnt het jeugdboek Enigma en Purgatory

Hij kiest de tekst 'Onverzettelijke traagheid' van Antony Samson als tip van de week.

" 'Onverzettelijke traagheid’ herinnert me de ultrakorte verhalen van de Britse schrijver M. John Harrison. Die vat vaak gevoelens en situaties samen, soms zelfs een heel verhaal, in een lange paragraaf. Samson doet, geslaagd, exact hetzelfde. Dit prozagedicht is dan ook als de scherf van de Berg: een splinter van een veel groter geheel, dat door beknoptheid uitdaagt. Het daagt uit vanwege het besef dat we individueel en als soort getekend zijn door onze nietigheid. Bergen, en het hele universum, bestaan. Daarmee is alles gezegd over hun rol en functie. Ze zijn vrij van intenties, en dus van toekomst. Ze hebben inderdaad geen ‘jaren van verstand’. 

Vooral deze lijn treft me: ’Wat de Berg vooral in mijn hoofd wilde prenten, is dat je kan groeien door stil te staan.’ Mensen moeten stilstaan, ter overweging van zichzelf. De Berg heeft die keuze niet, de mens wel. Hij kan stilstaan, en zijn lot overschouwen. Schrijvende mensen hebben die nood des te meer (vandaar dat ik zelf vaak nog met een pen schrijf: ik vertraag mijn creatieve proces en verplicht me dieper te denken). 

Hoe moeilijk het is om precies het juiste gevoel en het juiste perspectief in een korte tekst vast te leggen, illustreert deze auteur op succesvolle wijze. Berg en mens zijn hier illusoir, omdat ze niet eens tot leven moeten komen (wat het falen van een langere tekst zou zijn). Uit deze woorden wordt niet alleen betekenis geboren, maar ook gevoelens."

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home