Kansen voor onbekend schrijftalent

Op dit platform gaat Creatief Schrijven vzw op zoek naar nieuwe of minder nieuwe schrijvers met een stevige portie x-factor. Elke woensdag selecteert een specialist uit het boekenvak zijn of haar favoriete tekst, die we als 'tip van de week' in de schijnwerper plaatsen. Misschien zoek je lezers voor je tekst, wil je deelnemen aan wedstrijden of ben je klaar voor een uitgever. Wat ook je schrijfambitie is, Azertyfactor biedt je nieuwe kansen.

Tip van de week: Patricia De Landtsheer
30 juni 2016

Patricia De Landtsheer is sinds 1979 auteur van poëzie, romans voor volwassenen en jeugd. Patricia werd meermaals bekroond o.a. door de Kinderjury. Zij was gedurende een aantal jaren docente literaire creatie en geeft workshops en lezingen poëzie en literatuur voor volwassenen en jongeren. Patricia tipt 'In memoriam' door Snevers.

"Inderdaad, hier is iemand op tragische wijze heengegaan.
Ternauwernood te merken, maar onherroepelijk afgesloten door het begrip donkerte en de wetenschap dat het 'doek is gevallen'.
Over wat of wie? Dit kom je niet te weten, maar het kan een man zijn.
'Het glas breekt onder schoenzolen' zodat jeugd stopt met jeugd te zijn, enkel de illusie blijft.
Daarom is ze ook 'verloren', maar wie maalt er eigenlijk om?
En dan volgt de verklaring met: 'een dronkemanslied dat vergeet dat het een mes vasthield'."

Tip van de week: Heidi Lenaerts
22 juni 2016

Heidi Lenaerts is presentatrice. Ze presenteert 'Django' op Klara. Heidi kiest voor ‘Het cadeau’ van Tommot.

"Ik kijk (of beter: lees) graag rond op Azertyfactor. Ik kies deze week graag voor een langere tekst.

De openingszin zorgt er meteen voor dat je wilt klikken op ‘Bekijk de tekst’: ‘De nacht dat mijn oma stierf wist ik niet dat het mooiste cadeau in een schoendoos op mij lag te wachten.’

Ik ben 40 (morgen 41!) en de laatste jaren ben ik me heel erg bewust van het feit dat iedereen ooit sterft. Mijn grootouders zijn er al een hele tijd niet meer, en mijn ouders zijn ook al zeventigplus... Vorig jaar trok ik met hen een weekendje naar Parijs. Mijn vader werd 70 en ik wilde graag een speciaal cadeau geven. Eens iets anders dan een boek. Het was supergezellig. Wij drie. Zonder aanhangsels zoals mijn man, de kleinkinderen... Twee dagen wij alleen. En na die trip beslisten we om elk jaar zo’n reisje te maken. Voor de tijd samen, de fijne gesprekken, de dingen waar anders veel te weinig tijd voor is.  

Sowieso ben ik een sucker voor kaartjes en brieven. Ik bewaar de mooiste. Ik heb dozen met brieven van pennenvriendjes uit mijn middelbare schooltijd, kribbels die kotvriendinnen onder mijn pedadeur schoven, de eerste liefdesbrieven van mijn man...

In deze tekst blijkt hoe de oma die stierf in de openingszin haar hele leven lang een brief van haar kleinkind had bewaard.

En dat ontroert. En maakt bewust dat het nooit te laat is om aan mooie onuitwisbare herinneringen te werken!

Wat mooi is aan deze tekst is dat de brief die zoveel betekende voor de oma, nu evenveel betekent voor het kleinkind: ‘Volgende week word ik eenenveertig. Zoals ieder jaar op mijn verjaardag lees ik dan luidop voor. Uit eerbetoon aan mijn oma, uit machteloosheid en immens gemis, maar vooral opdat mijn geheugen haar nooit zou wissen.’ "

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home