Kansen voor onbekend schrijftalent

Op dit platform gaat Creatief Schrijven vzw op zoek naar nieuwe of minder nieuwe schrijvers met een stevige portie x-factor. Elke woensdag selecteert een specialist uit het boekenvak zijn of haar favoriete tekst, die we als 'tip van de week' in de schijnwerper plaatsen. Misschien zoek je lezers voor je tekst, wil je deelnemen aan wedstrijden of ben je klaar voor een uitgever. Wat ook je schrijfambitie is, Azertyfactor biedt je nieuwe kansen.

Tip van de week: Dimitri Bontenakel
19 juli 2017

Dimitri Bontenakel schreef vier romans. Het zopas verschenen Schaduw en vuur werd in de pers omschreven als 'een literair feest' en 'schoonheid, voor wie het wil en kan zien'. Voor het stadsfestival Op.Recht.Mechelen maakte hij samen met theatergezelschap Lucky Leo en Annelies Verbeke de voorstelling Gewraakt. Verder schrijft hij voor het tijdschrift VERZiN en is hij actief in PEN Vlaanderen.

Dimitri Bontenakel kiest deze week 'Otto' van Cara Jacobs als tip van de week.

"Voor Otto Frener is het leven een kermis. Zo begint Cara Jacobs haar verhaal, en de schrijfster meent wat ze zegt: niet alleen staat het hoofdpersonage met een smoutebollenkraam op de kermis, hij leidt zijn leven ook als een forain pur sang. Otto heeft een hekel aan dramatiek. Iets zegt me dat het de schrijfster is die spreekt, want nergens kunnen we haar betrappen op melodrama of operettepersonages. Integendeel: nuchterheid alom wat de klok slaat ('Want wit was toch nooit Anja's kleur geweest.'), nuchterheid en een flinke snuif humor.

Jacobs weeft haar vertelling met mooie overgangen aan elkaar. Dat is ook nodig want haar tekst omspant een mensenleven: in de ene alinea is Otto's zoon nog een ukje dat met macarena's zwaait, in de volgende staat hij mee achter de smoutketels.

De toon mag dan lichtvoetig zijn, de vertelling is dat allerminst. We zien de zoon opgroeien, staan mee aan het sterfbed van Otto’s vrouw, zijn getuige van Otto’s aftakeling. Het laat ons niet onbewogen.

Dat wil niet zeggen dat het verhaal áf is. Het begin overtuigt niet helemaal, en ik ben niet zeker of de tekst gebaat is met de gecursiveerde passages. Ook met taal wordt niet altijd even zorgvuldig omgesprongen ('na de dood van zijn vrouw waren er krakjes beginnen ontstaan'). Het kermisgegeven verdient meer uitwerking: de smoutdampen en poedersuikerwolken zouden ons in het gezicht moeten waaien. Niets wat een goede revisie niet oplossen kan, en dit verhaal verdient een goede revisie. Met Otto heeft Jacobs immers een mooi personage te pakken.

'Er zijn veel anekdotes die de moeite waard zijn', besluit de schrijfster haar verhaal. Helemaal akkoord. Om het met Dickens te zeggen: please sir, I want some more."

Tip van de week: Lucas Laeremans
12 juli 2017

Lucas Laeremans volgde vier jaar filmregie op Sint-Lukas Brussel, maar gebrek aan talent en zelfdiscipline, fnuikten uiteindelijk een mooie filmcarrière, zegt hij zelf. Nadien betrad hij de sociale sector en werkte hij met vluchtelingen, psychiatrische patiënten, woonwagenbewoners en problematische opvoedingssituaties. Recent gooide hij zijn carrière daarentegen om en opende hij het literaire café BoekowskiBoekowski is een café vol gebruikte boeken waardoor je kunt bladeren, lezen of boeken ruilt met een van jouw schatten. Het bindmiddel zijn de boeken, de muziek en de cultuur in al zijn facetten. Kortom, een anti-verzuringscafé. In het najaar starten er muzikale en literaire optredens.

Lucas Laeremans koos Van alle plaatsen in dit zomerhoofd van Ulrike Burki als tip van de week. Rhea van der Vloet krijgt een eervolle vermelding.

"Dag visserke vis! Ik heb gezwommen in de vijver vol teksten van azertyfactor. Tussen het papierwerk van mijn eerste kwartaalaangifte en de bestelling van de brouwer door. Als grumpy old man misschien wat te vlug door de teksten gescrolld. Met het ouder worden stel ik een onverbiddelijk ongeduld in me vast. Ik geef niet veel respijt aan een kunstenaar. Mijn oordeel is heel vlug klaar en waarschijnlijk totaal fout. Maar als ik ontroerd raak, als een kunstenaar me inpakt, dan hoort daar tegenwoordig een grote zakdoek bij. Men zegt mij dat ik daarmee het typische proces van een ouder wordende man doorloop.

Boem paukeslag! Ik ben zo jaloers op de tip van Jess De Gruyter over het gedicht van Rhea van der Vloet. 'Als Peter Holvoet-Hanssen gedichten à la Paul van Ostaijen schrijft, ga ik, Rhea van der Vloet, dat ook proberen'. Ene Charles Bukowski kon ook wel overweg met lange titels: the days run away like wild horses over the hills, het gedicht van Rhea geeft je zo'n vrolijk gevoel dat je er dankbaar van wordt. Bom, toet, bom, toet, teteritoet, tettertoe, het doet er niet toe.

In de veronderstelling dat een tweede tip op rij niet meetelt dan maar verder gezocht en zo ben ik bij de gedichten van Ulrike Burki gekomen. Omdat het nu toch zomer kies ik voor Van alle plaatsen in dit zomerhoofd. Ulrike heeft een stijl die me helemaal ligt. Ze zet eenvoudig te begrijpen beelden neer. Net zoals de heer Spinvis het met zijn muziek en teksten doet, lijkt ze die beelden aan elkaar te plakken, zodat een soort verhaal ontstaat. Automatisch ga je er zelf ontbrekende beelden bij zetten en zo wordt het gedicht ook een beetje je eigen creatie.

Nu niet memmen! Vlug gaan zwemmen."

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home