Kansen voor onbekend schrijftalent

Op dit platform gaat Creatief Schrijven vzw op zoek naar nieuwe of minder nieuwe schrijvers met een stevige portie x-factor. Misschien zoek je lezers voor je tekst, wil je deelnemen aan wedstrijden of ben je klaar voor een uitgever. Wat ook je schrijfambitie is, Azertyfactor biedt je nieuwe kansen. Elke woensdag selecteert een auteur of specialist uit het boekenvak zijn of haar favoriete tekst.

Tip van de week: 'Het idool' van Felix Sandon
20 juni 2018

Ellen Van Pelt is schrijfster. Ze publiceerde korte verhalen in verschillende literaire tijdschriften. In 2015 verscheen haar debuut Drift bij Uitgeverij Vrijdag en Uitgeverij Wereldbibliotheek. Momenteel werkt ze aan een biografie over Roger Van de Velde die in 2020 zal verschijnen. Ellen geeft ook les aan SchrijversAcademie.

Mijn tip van de week is Het idool van Felix Sandon.

"Felix trekt me meteen in zijn verhaal (of moet ik zeggen Zijn verhaal?) over een jonge schrijver en de adoratie voor zijn idool. Heerlijk herkenbaar voor iemand zoals ik die zich ook wel eens verliest in een verregaande adoratie voor een of andere schrijver. Momenteel is Roger Van de Velde het object van mijn fascinatie, maar het afgelopen jaar speelde ik meermaals met het idee om de door mij zo bewonderde Ilja Leonard Pfeijffer op te zoeken in Genua. Een herkenbaar verhaal dus, maar vooral ook goed geschreven door Felix.

Met de juiste dosis humor en zelfrelativering neemt Felix je mee op pad in zijn korte verhaal. De opbouw zit goed: het verhaal start met de ontmoeting met Hem, het Idool. Al na enkele zinnen vertraagt de schrijver het verhaal door de jonge schrijver en zijn adoratie voor het Idool te schetsen aan de hand van enkele treffende voorbeelden. Dan pas keren we terug naar de ontmoeting. Zo houdt Felix er de spanning in voor de lezer, die na de eerste zinnen wil weten hoe het verhaal zal aflopen.

Er werd me gevraagd om één tip van de week te kiezen. Ik hoop dat een kleine uitzondering hierop is toegestaan. Er was immers nog een tweede tekst die mij erg kon bekoren: Opletten van DqM. Dit korte stukje poëzie zegt veel met weinig woorden en doet dat bovendien op een visueel goed gekozen manier. DqM zet korte zinnen tussen /twee strepen/. Ik voel me als prozaschrijfster zelden voldoende beslagen om iets zinnigs te zeggen over poëzie, dus hou ik het kort: dit gedicht blijft hangen en doet verschillende snaren trillen. Prachtig als een schrijver of schrijfster dat kan."

Tip van de week: 'Bots' van Ruth Van de steene
13 juni 2018

Luk Van Haute is literair vertaler Japans-Nederlands. Zijn recentste vertaling is De moord op Commendatore van Haruki Murakami. Hij is ook auteur van tal van artikelen over de Japanse cultuur en samenleving voor diverse kranten en tijdschriften. Momenteel werkt hij voor Uitgeverij Lannoo aan een non-fictie boek over Japan, gebaseerd op ruim dertig jaar ervaringen, belevenissen en ontmoetingen. Op 21 juni geeft hij in Mechelen een lezing over Murakami.

Hij kiest voor ‘Bots’ van Ruth Van de steene.

Al lang heb ik een voorliefde voor heel korte verhalen. Ik was dan ook benieuwd naar de categorie ‘six word story’. In mijn bloemlezing Liefdesdood in Kamara en andere Japanse verhalen nam ik een paar ‘handpalmverhalen’ van Yasunari Kawabata op, zo kort dat je ze op de palm van je hand kunt schrijven. Kawabata beschouwde ze niet louter als vingeroefeningen voor het echte, langere werk maar als een volwaardig genre, dat hij zijn hele leven bleef beoefenen. Nu, bij Kawabata’s verhalen heb je soms nog kleine lettertjes (of grote handen) nodig om ze daadwerkelijk op een palm te krijgen. Nog korter zijn echter De vertellingen van duizend-en-een-seconde van Taruho Inagaki, absurde, macho-achtige verhaaltjes over ruzies en vechtpartijen met hemellichamen. Het bekendste voorbeeld van beknopte Japanse literatuur is natuurlijk de haiku. Maar waar het opzet van een haiku een emotionele momentopname is (een beeld in de natuur, gebonden aan een seizoen, evoceert de emotie), dient een Six Word Story een heel verhaal op te roepen. De grens is dun, maar het mag niet zomaar een woordspeling zijn, en ook geen pure poëzie. Ideaal stel je je er meteen personages van vlees en bloed bij voor, met een voorgeschiedenis en een toekomst. Hemingways ‘For sale: baby shoes, never worn’, de oer-Six Word Story, blijft op dat vlak een uitstekend voorbeeld.

Deze ultrakorte verhalen vormen dus een grote uitdaging. Het is duidelijk niet de drukst beoefende literatuurvorm op deze site. Ik wil hier dan ook graag het genre in zijn geheel aanbevelen, maar laat ik er toch maar ‘Bots’ van Ruth Van de steene uitpikken. Ruth heeft op de site ook bijdragen in de categorie poëzie en de zes woorden van ‘Bots’ neigen daar weliswaar naar, maar ik vind ze toch beter op hun plaats hier bij de ‘story’. Ik zie (maar ziet u zelf gerust wat anders) iemand die een partner zoekt, maar geen onenightstand. Ze (of hij natuurlijk) weet uit ervaring dat het er in de liefde niet altijd zonder slag of stoot aan toegaat, ze heeft bij eerdere botsingen al wat blutsen opgelopen. Maar ze wil het er alsnog op wagen. Onstuimigheid mag. Ze neemt de bluts met de buil. En de toekomst? Moge ze op die blijvende liefde botsen en nog lang en (vooral) gelukkig leven.

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home