Gedichten om te koesteren

Terug naar overzicht

Uit meer dan 100 inzendingen selecteerden vakjuryleden Maarten Inghels,  Wim Geysels en Sieglinde Vanhaezebrouck drie winnaars en één eervolle vermelding. 
Ook het team van Koester, een project van het Kinderkankerfonds, las aandachtig alle inzendingen en selecteerde vier winnaars en twee eervolle vermeldingen.  De teksten van de winnaars verschijnen op kaarten. 

 

KEUZE VAKJURY

 

Alles bleef stromen

Monique Buising

 

Weet je nog

van water naar de zee

en alles vloeide

en niemand keek om

 

Hoe de wind door je haren

en alles bleef stromen

en niets in de weg

 

Van zout in je wonden

tranen die branden

en de tijd zo stil

 

En hoe de golven namen

alleen maar namen

mijn schreeuw verloren

ik jou verloor

 

En alles bleef stromen...

 

Commentaar jury

Een prachtig gedicht waarin de metafoor van de eeuwigdurende zee de eindigheid van het menselijk leven in perspectief plaatst. Het gedicht vat verdriet in beelden die de dagelijksheid overschrijden en daardoor troosten, omarmen. Het erkent pijnt maar geeft tegelijk kracht en troost aan wie het onvatbare, een kind verliest, meemaakt

-----------------------

 

Stranden in een hart

Yousra Benfquih

aan het strand laat iemand

een vlieger op,

de wind in de rug, van

 

het kind is niet zichtbaar

of het naar de vlieger lacht

of naar de zon, zo

 

denken wij je tot bij ons, ook

ook zonder touw

zonder wind ook

 

zonder jou

 

Commentaar jury

Het gedicht schetst een sereen beeld waarbij de ouders een kind loslaten zoals een kind een vlieger op het strand loslaat. Er is echter altijd nog een touw, een band. Het kind is verbonden met de vlieger, de ouders met het kind. Altijd. De prachtige metafoor drukt afscheid, fragiliteit maar tegelijk ook hoop en kracht. De meerdere betekenislagen in het gedicht zorgen ervoor dat je het gedicht telkens opnieuw wil lezen.

 

---------------------------

 

Elk  jaar 

Jacqueline Booij

 

Gisteren zal vandaag weer dragen

morgen zal ook gisteren zijn

al zegt men dat de tijd…

 

Je hebt je vrienden meegebracht

ze schuiven bij aan onze tafel

gaan daarna samen nog op pad.

 

Ik blaas de kaarsjes op de taart uit

je kunt ze tellen op je vingers

er kwam geen jaartje bij.

 

Het geeft niet dat je later thuiskomt

als straks je schoenen in de gang staan

praten we na over vandaag.

 

Commentaar jury

Het gedicht is goed opgebouwd met raak gekozen, verfijnde beelden. Heel ontroerend is het beeld van de schoen in de gang. De dichter balt en stolt heel mooi herinneringen.

 

------------------

EERVOLLE VERMELDING VAKJURY

Er is 

Paul Vincent

 

de kamer waar ik niet aan voorbij kan

een deur die zich nu laat openen zonder tegenspraak

tussen de boeken een zeldzame foto van ons beiden

wij waren nog niet van herinneringen vervuld

in dit onbewogen moment

 

wasgoed onder het bed en je brooddoos

op de vensterbank voor vroege vogels

mijn woorden van boosheid daarom bleven na

in het behang en niet te wissen spijt

om wat sindsdien zo onbelangrijk is gebleken

 

de lijnen van jouw lichaam in de laatste lakens

ik strijk de plooien nooit meer glad want

in dit vertrek wil ik blijven voor altijd vol van jou

 

--------------------------

 

KEUZE TEAM KOESTER

 

Vandaag

Cora de Vos


In elke vezel voel ik jou

vandaag nog meer dan gisteren

 

van jou heb ik geleerd

om bij de dag te leven

 

vandaag moet ik nog leren

naar morgen te verlangen

 

met jou, mijn lieve kind,

voor altijd in mijn hart.

 

 

Liefje 

Sabine Matthijs

 

de maan kreeg je ogen

de zon je lach

je pracht is voor de regenbogen

je levenslicht voor de dag

de ster verwelkomt je glans

de wolk draagt je traan

de nacht vraagt je ten dans

mijn hart koestert je naam. 

 

 

Jij blijft

Laurien Op de Beeck

 

Het is in de kleine dingen
dat ik het voel
dan voel ik je lach
je stem, je warmte
voel ik je weer even 
in mijn liefdevolle armen
reis ik terug in de tijd
denk ik aan het mooie
wat een heerlijk gevoel
voelen dat jij
in elk van ons bent
ons samen brengt
in gedachten

bij ons blijft

 

 

Mag ik even

Janneke Willems

 

Mag ik even 
naar je zwaaien
even heel dicht
bij je zijn
samen
in gedachten
leven
want bij jou
voel ik me fijn 

mag ik even 
om je 
huilen
even heel stil
heel alleen
zonder 
samen
in gedachten
voel ik jou
stil om mij heen

 

----------------------------------

 

EERVOLLE VERMELDING TEAM KOESTER 

 

Ga met de wind

Petra van Soldt-Huis

 

Ga met de wind en de zon en de regen
ga met de vogels mee in de lucht
hier, op deze plek scheiden onze wegen
wat is geweest, komt nooit meer terug

 

het leven met jou heeft ons gevormd

en geeft ons kracht voor wat gaat komen

als het in ons leven stormt

breng jij ons wijsheid in onze dromen

 

jij omarmt ons als de warme zonnestralen

je streelt ons als een zuchtje wind

waar we ook zijn, wij zullen niet verdwalen

jij wijst ons de weg als een vogel die zingt

 

ga met de wind en de zon en de regen

wij leven verder, al zijn wij jou kwijt

je bent niet meer bij ons, maar daarentegen

leef je voort in ons hart, voor altijd

 

 

Jij

Els Kuijpers

 

Mijn vat der liefde

gaf ik aan jou

opdat jij deze wereld

vol geluk ervaren zou.

 

Ik zag je vechten

met een lach en een traan,

ik zag hoe jij

de pijn wou weerstaan.

 

De trots die ik voel

voor wie jij bent

is oneindig groot,

ze is ongekend.

 

Jij staat nu gegrift

in mijn hele bestaan.

Jij geeft me de moed 

om verder te gaan.

 

 

__________

In 1990 werd het thuiszorgproject Koester vanuit de vzw Kinderkankerfonds opgericht. Koester staat voor Kinder Oncologische Eenheid voor Specifieke Thuiszorg en Rehabilitatie. In 2011 volgde de erkenning als Pediatrische Liaisonequipe. Het zorgaanbod is vanaf dan ook toegankelijk voor kinderen op andere kinderafdelingen binnen en buiten het UZ Gent.

 

Koester slaat de brug tussen het ziekenhuis en de thuiszorg door zieke kinderen (van 0 tot 18 jaar) en hun ouders te begeleiden in de overgang van een behandeling in het ziekenhuis naar een behandeling thuis. Dat gebeurt zowel in de curatieve, palliatieve als post-palliatieve fase.

Koester heeft op jaarbasis ongeveer te maken met 30-35 overlijdens thuis en in het ziekenhuis.

 

Elk jaar stuurt het team van Koester rond de sterfdatum de ouders een kaart ter herinnering dat Koester het kind en de familie niet vergeten is. 

 

De opdracht luidde: "Maak voor Koester een gedicht dat kan dienen voor deze jaarlijkse herinnering aan het verlies van hun kind.

Een gedicht over verlies, pijn, verdriet, rouw, maar vooral ook over het wederopstaan, de draad weer opnemen, positief in het leven staan, een gedicht over een warme herinnering en een koesterende gedachte aan hun overleden kind."

De deadline voor deze schrijfkans is voorbij, je kunt niet meer deelnemen.

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home