IT

Gebruikersnaam IT

Opleiding

Publicaties

Prijzen

Teksten

staatsgeheimen achter een PC-sherm

het is me allemaal zo duidelijk meneerwat u van me verwacht mevrouwik zie uw probleem jongeman zal ik kijken wat ik voor u kan doenof praten we nog even verder dat is, ik heb u wat te zeggenen u ziet er uit als luisteraarsof dat met uw nood aan hulp te maken heeftlaat ik in het midden, maarvertrouwt u mij gerust aan mij ligt het niet dat zeg niet ik, maar het scherm, ziet u, nee blijft u rustig zitten, dus als u dit, en dit, dan dat en dat doetkomt het allemaal in orde ja, zelfs met uw vader die ziekelijk isuw moeder overheersenden uw zoon zijn toekomst dat staat hier, nee, nee, blijft u rustig zitten hah, u ving een glimp op nietwaar, maar nee, daar komt u helaas niet voor in aanmerking oh, blijft u toch rustig zitten, hier staat verder niets bijzonders wacht, ik print het even voor u uit, ziehier dit papierweet allesen op dit adreskan u het allemaalnalezen mochten er nog problemen zijnaarzel niet ons even te mailenbellen of spring gewoon even binnenhet is altijd zo gezelligja, voor mij is het ook niet altijd makkelijk maar het dossier weet bestnietwaar meneer, mevrouw, jongemanhet dossier weet best. voorzichtig bij het trapje

IT
0 1

hoe een held draagt

hij, en het last hebben, van, ze noemt het, kramp of stamp of damp, roept het, eerder tiert hij erover, ongemak, onmacht eendracht, wat hij vraagt, krijgt hij zelden, steunt op z'n misvatting, mannen eigen, dat moeders eeuwig zijn, dat ze zorgen breken, door, wat vader flinterdun noemt, een gevooisd geluid, een geveinsd geluid, als zonen langer leven, leren, wat tam, mak en kalm houden, vraagt van, geduld, haar begrijpen, komt niet in deze hij op, want beet hij zich vast dan deed hij dat jaren geleden, in de pijn die hij, denkt zij, denkt te verdienen, denkt zij, wie is dat wezenloos wezen, vraagt ze nooit, dat wezen en wat deed je het aan, dat die schuld moet blijven bestaan, antwoordt hij van niet weten, maar moeten, bestaan, blijven. 

IT
0 1

Z.T.

en als je vinger glijdt over wat je ver weg ziet lijkt het dan dichterbij en de cirkel die hij beschrijft moet ik me daar een maan of zon bij voorstellen of de baan waarin je je leven wil vangen alsof het in het onzichtbare tussen hier en daar al getekend staat enkel wacht tot je het aanraakt  of ben je bang

IT
0 0

schaamte

je kan er gezichten in zien als je er de ogen voor hebt en als je ze niet ziet zijn ze vrij als aangesloten op een net betekent onomwonden stilstaan waar rode wangen wegvallen in kuilen en riolen, putten om aan te boren staan kegels ter waarschuwing en een lint schermt af waar brood verdient wordt onder een helm die van stoom droomt je kan er druppels inkruipen als je klein durft te zijn maar wat is die plaats toch alles behalve hier tenzij toegang omslachtig wordt verdiend mag jij niet in de modder spelen vader, waarom niet? ik bracht je toch de sleutels die je steeds vaker vergeet en als je ze niet zietzijn ze vrij

IT
0 0

wat in gaan verschilt

op een bank van gelikt zonlicht staaft een duif wat zitten voor vogels betekent een boom kermt het van schaduwen uit een vaag zichtbaar geluid dat knapt  aan de rand van het pad wat riolen op met tak en blad van staart verdachte rat gissing niemand valt te volgen in het vallen zou het hier even  betekenen wat voor anderen kruimels strooit loopt het park uit in de stad  weekt karton tussen heg en ijzeren traliewerk leeuwekoppen brullen keurig in een stille rij trekt eigenheid er door dwang  door

IT
0 0

kunstelend plooien wat dialoog wil

niet, het is niet, niet dat ik uweg, op stang, over de klingof zowil jagenmaar jagen, dat doe ik, na. iets, in de zin, tegenstelling met, niets. nee, simpel, ben ik, maar niet wanneer, nee,maar niet waarom, ben ik, moeilijk doe ik ooktoch ben ik, zo, gewoon, als. als bakstenen, nog verpakt, in plastic, dat ook nog,emotieloos, gekunsteld, toch ondoordacht, want soms regent het op hen, op me, en dan wekt daar, meestal binnen afzienbare afstand van een wekker, emotie, maar meestal dan, in de zin van, afzienbaar enkel toepasselijk, toepasbaar, of zegbaar over een periode, die dan ook nog niet lang dient te zijn, laten we de afstand betrekkelijk noemen, overbrugbaar op zijn minst mits, mits. hopelijk. als bakstenen dus, bakstenen, bakstenen die van geen huis weten, geven, geen thuis, welk woord dan ook heilig mag wezen, weet van houden niet wat aan te vangen met hem, dat is, ik, mij, mezelf, ziet u stiekem genot hier kent geen methode, geen reden tot verbergen, want mijn knedende handen die die bakstenen, tweemaal die, die bakstenen met liefde de oven instuwen, duwen en iets stapelen, om de bouw, het overzicht, uitzicht ervan, dan, aan een ander over te laten, het zou bijna durven zeggen, als een schilderij, leest u mij af, gebruik uw vinger om mij te volgen, en de vervalser, weet, weet ik, weet u, weet het altijd beter, is van een doorzicht, een inzicht voorzien, dat van handen een gebaar maakt, dat hem niet toebehoort, maar wel de ogen die zijn werk aanschouwen. slagen, dat willen, dat kan ik niet, het is niet, niet dat ik uweg, op stang, over de klingof zowil jagenmaar jagen, dat doe ik, na.

IT
0 0

röntgen

een loden noot klinkt vooruitwat voor radioactiefs ook wachtverloor bij voorbaat de strijd de naaldhak slaat uitje knie knikt ter plekkevorkt je voet wat met de vloer lusteloos stem je de sigaret afop waar je de hand verwachtzingt een vinger van een glas van uit een diepe bunkervalt licht een vuur binnenslokt de een de ander op wat als oud houten conceptverkozen werd boven aluminiumpiept tot het kraakt over linoleum zo hel weet het licht van onderstebovenhangen pannen de strotten uiten blikken wachten bang in kasten waar de gordijnen durvendroomt de maan er niet vaneen wolf bij het bestek te zetten de kurkentrekker slingert zicheen zompig hoofd uit halsen al wat oogt klikt vals als plastic smeult in microgolfgaat hij zijn gang tot rinkeltwat voeden belooft zo gestoeld in wat langseen betekentblinkt hij in voorhoofden uit rustend op koelkast dan tafelblad dan je linkerschouder van onder een schuine schaduwdwarrelt gekruid gesmeeken een kier in de lippen ingebeeld en als er nu een trein wasdie van voorbijkomen spreken konknipoogt het land daar naar de sfeer wat zinnen zonder worden niet eens vuilgemaaktzwieren niet tussen hoofden takken wegen door onder het gewichtvan het geruisloos geschutdat tegen de borst stuit drukt tot een ei ontploften geen proef meer te nemen valtvan de wijn op de vloer zo staand zwalpend maakt de muren zwartwat het hart wijs is dan zijn rechtse hoek en het as dat je wang vangtverstijft vereeuwigd achterblijftin een verkrampte verbazing vergeet de rat wat schichtig isblijftgekunsteldeen kus het goed maken een echo van nood klein straalt in gevangen bot staat een naam gekerfd

IT
0 0

dingen die ontgaan

hoe ze dat weet, aanvoelt  wanneer 'bedeesde blik' nodig is zo makkelijk zal ik voor haar zijn maar 'kan' het ook wanneer pikte ze die kunst op van berispend lachen en waar was ik is dat wat ze groeien noemen en eeuwig mysterieus 'bevestigend' blijft hetzelfde verschil met verandert niet

IT
0 0

autopilot

mocht de aarde een ruimteschip zijn dat niet aan de aantrekkingskracht  van de zon ontsnappen kan we zouden het niet weten want de banen  die we trekken tussen de sterren door deden ons de ogen dicht en hoe we hier verzeilden weten we ook niet maar dat we voorlopig nergens naar toe gaan slapen we daar makkelijker van dan te dromen  van open ogen

IT
0 0

Z.T.

van een gebroken wolk het vallen van glas het geluid ervan verzamelen in een vaas van zacht gras meters vlak en breed de stukken scherven dresseren leren welk klinkend  welluidend bronzen beeld de man kan maken die het zien geniet

IT
0 0

hoop

als ik dromen aan gruzelementen slakijkt ze kwaad enkel en alleenomdat ik daarna de fragmenten bijeenraapdie moeten bewijzenwaarom ik, in de eerste plaats, de hamer zwaaideen met stoffer en blik, voorovergebogen, op mijn meest kwetsbaar, dan slaat zij toe

IT
0 0

Z.T.

ik zou graag beginnen voor ik weer moet stoppen

IT
15 0

tegen de muur (4)

daar doen we het dan, het beestachtig preutsevan bescheiden komen en gaan, achter kanten hoekonder schaduw's doek tegen de zure muurwaar het likkenhet hondse vergeetterrein afgebakendlaten we het gehoorzamenaan oerkreten bevelenons denken bandeloos libertijns, de rum kloptde kin diep haaks begravenin elkaars hals, dansendweet geen beet geen spoorte laten, niet, voor de zoekers die ons op de hielen zittenschreef de oerwoudwet een lange kreet van waarschuwing sterft uit, nazinderendstuiptrekkend in echo'swaarin we onszelf herinneren als opgejaagd nagezetenin het land van betonslijten voeten snellerstuurt de drijver ons verderverder meemee met de rimpelingde rimpeling van ons smeken verderverder over de waterval van verzetstuwt de drijver ons verderdovemansoren inschelpen inruis in

IT
13 1

tegen de muur (3)

en als de muur je de rug toekeerten zij daar staat in een huiswaarvan de ramen doorschoten zijndoor vuisten razernij, en vingers klein,gekromd, zie je dan wat buiten staatmet voeten boers tussen de wilde rozen, gespreid in een tuin van aanlegzegt ze dan niet kom binnenslikt ze dan niet alle kogelsleidt ze hen dan niet in banenwaar je oog op viel, toen je het vizier nog niet afgevijld hadtoen je nog loepzuiver voor ogen hadwat jij kon zijn voor haar bouwde blinde doeken die niet zagenwie ze was en als ze de muur dan terugfluiten hij gehoorzaamt, als een oude hondaan je hielen likt, staat ze evenminrechtop, het hoofd afgekeerdalsof ze weet wat ze nu heeft gedaanvraag je wat heb je nu gedaanzwijgt ze in een kuil die iets verderop wacht, net om de hoek, waar de wilde rozen talmen, of ze hier wel groeien willen, hierin een graf van uitleg, schiet je dan nietnet als zij, slik je dan niet, als zij, vinden kogels dan niet blindelingswat troebel in vodden weggeveegd weet wie je waswie jullie waren

IT
0 0

tegen de muur (2)

aan het einde van het licht speelt de schaduw een kat en muis spelergens daartussen vergaar je een bol, wol, of wat anders pluizigomdat je daarin makkelijk vertoeven kan en zijn kan, wie je denktte zijn, daar borstel je al het gebroken glas weg, ruim je alle scherpte invoor donzig zelfbehoud, een gereserveerd oord voor de geest levendin angst, elke schedel tot gruis vermorzelt, elk bot afgekloven tot een stompheid die milde kneuzingen verzekert, nooit de huid scheurt,enkel verkleurt. hoe lang nog denk je blauw te kunnen nastreven toegegeven je doet je bestalsof je iets te bewijzen hebt, iets te verdragen hebt, en heb je dat jezelf opgelegdof ben je erin gerold, te bang nu om eruit te kruipen? ze kent dat oord, dat garen, dat draaien in, het verdragen van de blutsen,de deuken, het kreuken, ze kent het net als iedereen, denkt vaak dat je meer dan tijd nodig hebt, maar wat het is, weet ze, kan ze je niet bieden, omdat niemandhet haar kon bieden. omdat zoveel woorden vuil werden, zwegen ze. keken ze toe in kille verwonderingnaar hoe anderen eraan ontsnapten, eruit kropen en spraken van een omwentelingwaarvan ze in de ongelofelijkheid met overgave wilden geloven. het is wachten tot de drang het tij te keren, de noodzaak te blijven zitten, overstijgt.

IT
0 0

tegen de muur

het is niet dat hij zo, ze treuzelt,dat hij zo echt is, excuus, je moet hemtijd geven, en,en leren kennen, kruiperig maar tochnaar het einde van de zin toeovertuigd dat ze het juiste zei,het nodige en het aanvaardbare. wie vat haar woorden opals een belofte, dat wil je wetenwanneer ze zoiets over je zegt,daar wil je hen zelfs voor bij de kraag vattentegen de muur spelden, dwingenoog in oog, te bekennen watze dan verwachten, wat dat juist is,wat nodig is en wat aanvaardbaar. ze zwijgen stuk voor stuk,angst is makkelijk te kwekenook al ben je er niet op uit,een eerlijk antwoord daarentegendat duw je voorbij het breekpunttot ze zeggen wat je horen wilen woorden niets meerdan woorden zijn, onjuist, onnodig, en onaanvaardbaar.

IT
0 0

incl. batterijen excl.

om er later wat aan te hebben staat de zolder vol nu met extra isolatie en dakraam dat de maan vergeet wanneer het regent stoot je hoofd opzettelijk om meelij op te wekken en haar te lokken de trap op nog niet te steil  voor knus gedoe kijken jullie vooruit naar wat achter je ligt en zal de opzet lonen of wacht hier een eenzaat met een pillamp

IT
0 0

draaiorgelspeler

van gehaakte ogen aaneen onder paalgedragen tentzeil achter hooibalen grens over applaus gedragen stem door tand's knabbelend gelach binnen zand's schurend verdrag bij dier's toeterende parade boven amazone's open armen aan de muziek herkent buiten zichzelf treedt een beeld naar voren van overgave aan wat moet conform suikerspin verwachting op een zoet stokje gezogen langs bitter gepasseerd zonder rode neus de grap vertellen voor de hoogtewerkers landen tussen de gaten van de partituur blijkens het vallen van de hamer in het net

IT
0 0

neopreen

koffie sluipt op lange tenen door het huis iedereen verzet zijn twee benen, als de klok tikt slingeren gedachten over suiker naar wolken alleen grootmoeder zit van weten in de zetel te laat of te vroeg, ze weten waarom achter de rug wordt gefluisterd  onder ogen wordt geoefend en de hond weet geen blijf niet met zijn blaf, niet met zijn staart rubber laarzen op de inrit kondigen aan de boom die hier wordt opgezet zoekt elastisch alternatieven het potlood werd driest neergedrukt het kruiswoord klopt niet meer vader zoekt een vlakgom moeder duikt in woorden  woorden die niet bestaan en de vragen wisselen zwarte velden, witte velden kinderen onder de koffietafel

IT
0 0

tussen

hij wast de stappen die voor hem  languitgerekt geeuwend in het poeder liggen verstopt ze ingeolied in schoenen maten te groot om vlotte pedalen te draaien knoopt veters tot de groei toeslaat en het derde wiel geamputeerd een ander spoor veroorzaakt en als de bel rinkelend omkijkt kegels ziet, omgereden en rechtop, ontplooit zich het gedroomde kussen in vouwen onvoorzien

IT
0 0
Laad meer ...