Als Peter Hanssen-Holvoet gedichten à la Paul van Ostayen schrijft, ga ik Rhea van der Vloet dat ook proberen.

Terug naar het overzicht

ARM HART

 

 

Pompompom

                          Pomperepom

 

Pom pomperiepom

 

                       Pompompom verdom

 

Harstlag van slag, van slag

 

 

                                Van slag,… stag? staggen 

 

     Staggen van boten. Witte zeilen, reilen. Overstag.

 

 

Fokkenmast, grootzeil

 

                   Wind, wind, in de staggen, wind in de zeilen

 

 

De wind rond mijn hart 

 

                                      Van slag, van slag

 

                        

 Waait, waait, wind

 

                          

                                       Windstil!

 

 

 

 

Fanfare

 

Bom, toet, bom toet, teteritoet, tettertoet

 

                                           het doet-er-niet-toe

                     

enkel de schittering van de zon

 

in het koper

                  

                          Bomtararara

 

Oempapa, fanfara

 

                                         De schittering

 

muziek, poëm

                    

                     deze schittering

 

dierbaarst kleinood

 

                          Nood aan liefde?

 

 

nood aan erkenning?

 

 

omarming

                             een kus,

 

                                           zachte lippen

enkel een hug

 

           

                   Keep it cool

 

                    

 Houdt toch

 

                                           Je smoel.

 

 

 

HET!

 

 

Je kunt het enkel voelen

 

                                   likkend aan het zijdelingse

 

         glijdende in elkaar

 

                             in onverholen extatie

 

en oorverdovende suizingen

 

                      krinkelend liggen te glinsteren

 

                                 

                                                  sperma

 

 

 

KANKER

 

 

 

Floke,  Floke,

 

        iel en dunnetjes

 

                  met haar lang rood haar

 

lag ze daar

 

                   uitgestrekt

 

 

de sofa te groot .



 

MOEDER

 

 

Moederke

 

              moederke alleen

 

moederke moe

 

 

              moederke alleen

 

moederke moedeloos

 

 

           Zij weent

 

haar kroost is ze kwijt

 

         

                    vandaar verdriet en spijt.

 

en gespletenheid

 

          

             haar hopeloze vrijheid

 

 

 

 

OPTREDEN

 

 

 

Wist je,

 

                talentvol gitarisje

 

 

je kunt spelen,

 

                spelen dat kunt!

 

 

toehoorders,

 

                     de  billen niet verstillen,

 

 

en op het ritme

 

 

         naar boven en naar onder willen

 

 

 

 

Zee

 

Nu niet memmen

                 

                

             vlug gaan zwemmen

 

zal ze er geraken?

 

                       Vijandige zee

              

 

met schittering van  zon op het water

 

                                                   zon, de zon, de zon

 

                                        pon, pon, pon,

  

vlinderslag, 

                                     

                          ach ach ach,

 

vechten door glinsterende harnas

 

                           Vijandige zee, dicht en hard

 

 illusie, wat had ze verwacht,

 

                                immers vechten tegen bierkaai

 

Saai!

 

                          Geef haar een glaasje rosé                                  

 

dik water geeft nooit mee.

 

 

 

 

ZOMAAR EEN DUIF

 

 

 

Grijze duif

 

    torent op een hoofd

 

op een hoofd van een generaal

 

   besmeurd, bescheten

 

grijze duif

 

       torent op een hoofd

 

van Rubens, schilder

  

      BEROEMD

 

grijze duif

 

       torent ,

 

heerser van monumententaal

 

        en flatgebouw

Geschreven door Rhea van der Vloet op 10/04/2017 - laatst aangepast op 11/04/2017

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home