Een grijze dag verschijnt. Ik open

het glasgordijn.

 

Het nevelt. Een klimroos neigt.

Blauweregen hangt er bij.

  

Een zeer grijze dag. Massief

van alomtegenwoordigheid.

 

Ik sta aan de rand van zijn krater.

 

 

Geschreven door Frederik De Cock op 10/11/2018 - laatst aangepast op 10/11/2018

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home