Omdat de Engelentrompet een bloem is, denk ik dat ben jij.

Een kleine dame in een gouden koets. Een pony, een beer, knuffels

van pril geluk, van liefde die over de wereld staart.

 

Je wezen zal in wolken verschijnen. Trappelend je sokjes, je oudroze handjes

een zwevende ballon, je huid - zacht als een ganzendons kussen.

Omgeven door luiers, door spenen

van talk, door crème, pap

als een fonkelend lichtje. Een sterrenkind

ben je met het formaat van het heelal.

 

Engelentrompet, je maakt al het moois weer nostalgisch, je blaast ons terug

naar jouw geboortedag, de zalige weken vóór de droevige oorlog in ons hoofd

die we tot het einde streden. Ook zonder aardse aanwezigheid, zal je verder leven

in fauna, in flora, in mensen,

in alles blijf je herinnerd zoals je was - uniek, eigenzinnig, onverdroten

met eeuwige trots.

Geschreven door Sascha Beernaert op 23/02/2019 - laatst aangepast op 23/02/2019

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home