Lezen

Cabaret Lumière

Verlieslatend zijn is het lot van de meeste romans. De Uil wil niet dat hem dat overkomt. Zijn Fabeltjeskrant is gelukkig één groot succes. Daar staat zo veel in. De strippagina met de Pedofiele Streken van Nonkel Bob is in ieder geval zeer populair bij de smerige onderlaag. Verder, vlak vóór de doodsberichten staan de Kleine Annonces. Geesteswezen zoeken er ouderschap. Sekteleiders bieden daar slaapgelegenheden aan. Er is deze week ook een advertentie die een Revolutionair Cabaret aankondigt. Alle verdwaalden van het Gehucht hebben het gelezen. Zij kwijlen als zij daarvan dromen. De Grote Opluchting is nakend. De Trainer van de Clown heeft ingestemd. De tent waarin de Opstand zich normaal vertonen laat, is veel te klein voor gans dit Dorp. Welkom allemaal in de Theaterzaal van de Gemeenschap voor het Cabaret Lumière. Daaronder staan de datum en het uur van de Verlichting. Aan de ingang zal de Controleur zitten die door middel van een oortje in contact staat met het Beruchte Slot. In die Burcht leeft de Uil. Hij peuzelt op de muzieknoten van Nonkel Bob en andere nare overblijfselen uit duistere tijden. Daar komt anders niemand. Men beweert dat de Clown daar is opgegroeid en geschoold werd door de Trainer. In ieder geval. Hier in het Dorp is men er eindelijk klaar voor. Het moest en er mocht een einde komen aan die geestesslavernij. Het orgel staat gereed. De pijpen zullen verse buitenlucht opzuigen en de geur van muffe wierook mag verbannen worden uit de longen van de ziel. Iedereen brengt zijn geheugen mee en zal de blinde overgave mogen uitspuwen, de gal van al zijn valse geel ontdoen. Spuugzakjes en plastiek emmers zijn voorzien. De Clown zal met een Lach vol Vuur de Dorpelingen meenemen in dromen vol extase. Daarna zullen de Sterren eindelijk naderen. Het Dak van het Theater zal zich openen. De Clown zal zweven door de lucht en alle dwalingen met zich meelokken. Gefluit zal weerklinken. De ratten van het Oud Verraad, zij zullen volgen in de richting van het Zwarte Gat. uit de reeks 'Duivelsverzen'

Bernd Vanderbilt

0 0

De definitie van een walvis

Een bolletje en een puntzak tegen elkaar aan gedrukt, twee vinnen en een staart. Dat is niets minder dan een walvis en geen kak. MAAR, als de bol te groot is of het puntzakje te klein, en de staart te lang, dan is het een enorme zaadcel, en geen vis. Zo zie je maar dat een groot verschil in resultaat kan aankomen op iets simpels als de juiste maat.

Wensmens

12 2

Sfeervolle zee

De zon gaat onder, onder de kronkelende horizon, daar waar de zee begon!

schaduw

8 1

Na de sneeuw

bij de spoorbomen - de camelia’s springen eindelijk open

Margaretha Juta

4 0

verwachting

Een tijdbom onder mijn hart tikt de kille leegte weg. Als de explosie volgt en ik niet langer één ben heel me dan.

Hilde Christens

13 1

stilleven

ze draagt een gestreepte blouse, wit en lichtblauw,halflange donkere haren, een blinkende speld houdt ze samen achteraanen blauwe ogen, een weinig opgemaakt, opmerkelijk smal en kort gezicht, grote, rode mond met witte, rechte tanden,lange neus, in haar oren goudkleurige ronde oorbelleneen donkerblauwe jeans en witte sneakers.ze lacht, zit voorovergebogen over haar telefoon. de jongen naast haar,beige trui en lichtblauwe jeans, ook witte sneakers,stoppelbaard, perfect getrimd, haren met gel achteruit gekamd endonkere ogen, lange wimpers en dikke wenkbrauwen,even witte en rechte tanden als haar. ze zeggen niets. hij eet zijn eitje en drinkt zijn koffie,droomt wat voor zich uit, terwijl zijn vork op en neer gaat, kauwt, kijkt af en toe naar links waar zij, zij buigt zich af en toe dieper en dieper.

Hans Van Ham

15 1

Christus had een houten been

Eindelijk. De kust is vrij. De weg is leeg. Ik heb geen volgers meer. Was christus maar zuiver geweest. De ijdeltuit dacht onbescheidenweg dat hij onfeilbaar was. Intussen, na een lange reis. Ik ben hier aan ditt zilvermeer beland. De vogel rust in mei. Nadat hij weer een eitje heeft gelegd. Het ding wil nu gebroken worden. Net zoals mijn diepgevroren ziel. De fuut hij wandelt op het lente-ijs. Alles is thans danig in de war. Dit onbegrip. Die foute boel en die flamingo met zijn houten been. Ze zijn nog niet zo zot en ook het vierkant wiel is vandaag met verlof. Eindelijk. De kust is vrij. De zondvloed mag nu komen. uit de reeks 'Duivelsverzen'

Bernd Vanderbilt

3 0

Levendig

de kale boom voor even vol van leven - een zwerm mussen

Margaretha Juta

1 0

Magisch weerzien

Druppels van diamant bungelen aan gouden takken Het weelderige woud wuift vrolijk De centaur begroet haar als een oude vriend en omhelst haar liefdevol Ze klimt op zijn rug Hij brengt haar naar de doorgang Dag vriend Ik zie je snel weer Het leven is goed in haar wereld

Elle Hart

9 0

De pruimen zijn gevuld met mars

Wat de sterrenhemel en een aquarium gemeen hebben zijn de vissen. Elke dag zonder slagzin voelt zich moedeloos. Ignace beet de kop af. Het betreft geen gepekelde haring. Zout hebben wij voorbehouden voor een dode zee. Alles drijft daar zeer gelaten en de Brit die aan de klaagmuur likt is altijd grof geweest gelijk een boerenbrood. Ze hebben nu een internationaal paspoort nodig die ontaarde eilandschijters, hooligans die nimmer bedaren. Ik hoop dat ze wegblijven. Ook die wrede dromen over lome zon bij dageraad. Alfred moeit zich zelden maar wanneer het moet dan onderbreekt hij de debatten. Fish and ships. Dat is voor smeerlappen die daarmee kunnen leven. Frieten die naar vis smaken, dat is gelijk vrouw proeven die te lang in haar mossel sliep. Wat weet een gnoom van vrouwen? Een dartel keun dat in zoete pruimen lag sudderen, is veel beter. Igance denkt een keukenprins te zijn voor daklozen met stille tongen. Zij zeggen zelden iets. Vergeten zelfs te bedelen. Nog één euro heb ik te kort voor een ticketje. Geef mij dat opdat de doembeelden mij zouden verlaten. Mijn oprechte dank aan de straatsteen bodem waarop ik dat muntje vobd en aan de linkerkant voorbij de kassa's van de zoo is het planetarium. Ik weet niet waarom, terwijl de pinguïns in een ander kot de dagen niet meer tellen. Sukkels. Een planetarium is een sterrenhemel met slechts één ster, een wees in een obscuur theater omringd door een paar dwergen. Dixit Alfred. Ja, die zoo. Antwerpen is een oord vol barbariteit en rechtse terreur. Net gelijk Elon Musk. Hij moet nu echt naar de gevangenis. Genoeg van dat neofascisme op moderne batterijen. Bovendien. Op mars is de zwaartekracht veel te laag. Melancholie maakt daar geen schijn van kans.Niets kan daar zalig wegzinken. Zelfs een luie pik kan daar geen rustig dutje doen. Na deze woorden hoest de keel van Ignace en godverdomme. Wat moet een geest soms struikelen, weer opstaan, terugkrabbelen. Heb moed en wees heldhaftig in uw zoektocht naar een rode draad. Dat is mijn advies. Laat nooit zomaar los. Dat zeg ik telkens weer aan de sterren aan de hemel aan de regen in de lucht aan de warboel van de nacht. uit de reeks 'Waanhoop'

Bernd Vanderbilt

0 0

Vlinders braakt de dief

tel ze niet, romeo vil ze niet, domino de sterren willen ongeteld de zinloosheid beschrijven schatje lieve deugd, ik zal ik wil je straks vertellen hoe de nacht een acht opeet oneindigheid slaapt op haar zijkant en natuurlijk mag ik eeuwenlang haar heupen strelen wenen kan ik nu al lang niet meer hoezeer ik ook probeer het spook van wrede liefde wist de dief te pakken omdat hij het nooit weet waarom en braken moet wanneer ik over vlinders droom ze leven in mijn buik hun vleugels trillen beven als ik over morgen spreek een week geleden stierf de laatste bocht en alle haarspelden zij treuren schatje lieve deugd, houd mij vast terwijl de einder ons verlaat het kattenkwaad ligt dood achtergelaten op een kade waar geen schip nog lossen wil het aanmeren is uitgesteld de havenmeester weet heel goed hoe lege schepen zich dan voelen na een losgekomen last tel ze niet, romeo de dagen willen niet vergaan zichzelf enkel herhalen vil ze niet, domino de uren zullen wel bedaren dan wanneer de sterren nog een keer die zinloosheid beschrijven uit de reeks 'Residu'

Bernd Vanderbilt

2 0

Koud

zijn woorden, wolkjes ronddartelend in de lucht - ijskoude winter

Margaretha Juta

5 1

arbeidskrapte, my *ss

arbeidskrapte, arbeidskrapte... - arbeidskrapte my ass - werkgevers blijven zoeken naar die ene bad-ass - jong én ervaren, een tikkeltje maar niet té divers, met exact die vijf skills - een schreeuwerig ego zoals in Tiktok, vlak voor de Relatinepil - ben ik oldschool met mijn leeftijd, mijn bescheidenheid, mijn te eerlijk zijn - deze 3 skills heb ik wel, ca va maar deze 2 nog in ontwikkel-pijn - alles moet snel, ook het sollicitatiegesprek, 'next!' - arbeidskrapte my ass, ik zet het u op tekst - er is geen gebrek aan talent, er is een gebrek aan openheid - groeien en experimenteren, out of the box, rijpen en rijstijd - werkgevers .. vertraag - arbeidskrapte my ass

Ayam

3 1

Volwassen worden

Een grote man strekte zich uit over straat en werd decennia De patronen van de tegels stekelden in zijn huid Gezegden cirkelden hem om het hoofd alsof het gisteren was Bij iedere inpikking verloor je bewustzijn voor adem De man was ouder aan het worden en zich aan het voorbereiden Daar was ze Zijn decennium

Robijn Bodijn

14 0

Nadien

Vrijheid is een aanhaling zonder verwijzing Na mijn studies ben jij mijn bronvermelding De toekomst van het volk in mijn hersenen Dan zijn we voor altijd beste vrienden En besta ik nog naast jou Gezeten Gevleeën Keer ik dan terug Ik wil niet gestreken worden

Robijn Bodijn

2 0

Het geheim in toonhoogte

Er is een verschil tussen het ingerekend besef van letterlijk verstaan of begrip en de applauderende receptie van een publiek

Robijn Bodijn

4 0

Het vervolg

Ik werd ertoe gedwongen mijn persoonlijkheid te includeren omdat een stelling een klemtoon vraagt

Robijn Bodijn

4 0

Haar eerste vraag

Is de waarheid een metafysisch concept of een cultureel taalkundig begrip? De waarheid is de overgang van de kosmos naar de visuele werkelijkheid omdat zij zowel in taal als op metafysische wijze gebruikt kan worden

Robijn Bodijn

4 0

Bestaan

Ik implodeer in jouw inclusie sinds de laatste keer dat je mij hebt afgezonderd

Robijn Bodijn

4 0

De eerste tussenzone

Zonder de klautering naar je eerste bolwerk was ik al lang achtergebleven in een kustburcht uit het verleden Toch was het moeilijker voor mij om voor te stellen De illusie van poëzie is het ongesprokene, want ik heb nog altijd niets gezegd Ik onderbreek mezelf in de tocht naar de eerste tussenzone Ik word ouder

Robijn Bodijn

1 0