Lezen

Scenario IV - De economische audit

Een economische commissie heeft een audit uitgevoerd naar de boekhouding van de Belgische staat. Ze zijn tot de conclusie gekomen dat de politici er een grote janboel van hebben gemaakt. Ze geven duiding in de zevende dag en de presentator modereert het gesprek. P= presentator E= econoom S= politici ( Belgische staat) P:’Hallo beste kijkers en terug welkom bij uw vertrouwde televisie show voor meerwaarde zoekers waar achtergrond duiding wordt gegeven bij verschillende thema’s. Vandaag hebben we het over de doorlichting van de boekhouding van de Belgische staat. We hebben Meneer Peeters te gast die de economische audit leidde . En verder de minister van Economische zaken, de heer Compernolle. Welkom heren.’ ‘ meneer Peeters, ik geef graag het woord aan u.’ E: ‘goeieavond, wel om te beginnen werd er inderdaad een inspectie uitgevoerd naar de boekhouding van de Belgische staat op vraag van de politiek zelf. Ze waren en zijn bezorgd over de katastrofale begrotingstekorten die ons land heeft opgebouwd. We hebben die audit uitgevoerd en hebben ons verslag of rapport zoals u wil voor gelegd aan de politici alsmede openbaar gezet voor de algemene bevolking.’ P: ‘ en wat is gebleken uit dat rapport. Tot welke conclusies bent u gekomen?’ E: ‘ wel, ik ben een econoom, ik ben een wetenschapper. In het 2e middelbaar heb ik van de leraar een formule onderwezen gekregen dat in essentie een boekhouding behelst. Inkomsten min de uitgaven geeft de netto overschot. Wat je overhoudt. Elke huismoeder en huisvader weet dat. Je kunt niet meer uitgeven dan wat je binnen krijgt, wat je inkomsten zijn, of anders maak je schulden. En onze schuldenlast heeft zich sinds de jaren ’60 alleen maar opgebouwd. De regering heeft putten blijven graven. En verschillende putten, je hebt er zand voor nodig.’ P: verklaart u u nader meneer Peeters. E: ‘ de heren en dames politici zijn onze volksvertegenwoordigers van het land. Wij hebben ze verkozen via eerlijke verkiezingen om ons internationaal te vertegenwoordigen en onze geloofwaardige uitstraling van dit land te bekrachtigen. De burgers van ons land vragen en willen een deftige degelijke infrastructuur, goed onderhouden wegen en een cultureel patrimonium. Bovendien willen ze ook hun plezier en vrije tijd goed kunnen invullen. Daar is geld voor nodig. België is een zeer vermogend land. En om de politiek voor te zijn. Alle Belgische burgers betalen voor deze werken. Zowel u en ik, als de politiek.’ ‘ meer nog, ik kan de politiek pareren dat het niet allemaal in een keer moet. Er bestaat zoiets als fasering. We zullen lang bezig zijn, maar we hebben tijd zat. En inderdaad, het zal nooit af zijn, de wereld is altijd vatbaar voor verbetering. Voor onze vrije tijd, geef culturele verenigingen subsidies als we de uiteindelijke rekensom hebben gemaakt. Geef mensen een deftig basis inkomen waar ze royaal van kunnen leven…’ En als de politici nu al zeggen dat er geen geld voor is? We moeten eerst de uiteindelijke rekensom maken. Inkomsten, belastingen en accijnzen en andere heffingen min de uitgaven, de opgebouwde schulden last en de uitgaven voor infrastructuur geeft in wat we netto zullen overhouden. En onze netto moeten we naar omhoog zien te krijgen. ‘ ‘ De regering heeft het gewoon onnodig complex gemaakt, blijkt uit onze audit. Te complex. Als u zich de vraag stelt, waar is al het geld gebleven? Maak u geen zorgen, het is niet gesublimeerd. Het kan in de zakken van bepaalde mensen zijn beland, die zich zelf riante bonussen en premies uitkeren. Maar ik denk dat de Belgische belastingsbetaler daar niet gelukkig mee is. Zij willen ontspanning, degelijke infrastructuur en veilige accommodatie. ‘het staat zwart op wit in ons verslag dus als dit niet waar is? Ik hou ook van een objectieve transparante berichtgeving. ‘ P:’ Wat heeft u hier op te zeggen meneer Compernolle?’ S : stilte…. P. Claes, 2025©                    

Canniball
10 0

Naar de Ardennen

De sergeant die aan het hoofd staat van onze squad is een toffe peer. We zijn slechts met tien en voor hem is elk teamlid even belangrijk. Hij heet Helmut en we plagen hem graag en vragen of een Duitser zijn moeder het hof heeft gemaakt tijdens de vorige oorlog. ‘Boerenpummels’, lacht hij bij het aantreden, ‘er wacht ons een bijzondere opdracht vandaag.’Zijn grapje heeft te maken met het toeval dat we zonder uitzondering zonen zijn  uit West-Vlaamse landbouwfamilies. Dat merk je aan onze karuur. Behalve Jonas die een meer frêle postuur heeft. Hij en ik komen uit hetzelfde polderdorp. We zijn bevriend sinds het kleuterklasje en zijn vier handen op één buik. Dat we allen uit dezelfde streek afkomstig zijn, bevordert de kameraadschap, alleen al omdat wij een soortgelijk dialect praten. Tussen Kerst en Nieuwjaar gaan we naar de Ardennen. Neen, geen uitstapje we gaan een brug opblazen in de buurt van Bastogne om het oprukken van de Duitsers te verhinderen (*). In de bosrijke omgeving kunnen we de vijand in eerste instantie goed verschalken, maar hoe dichter wij bij ons doel komen, riskeren we te worden opgemerkt. Daarom splitsen we ons op in vijf groepjes van twee, ik ben samen met de sergeant. Elke groep draagt een deel van het buskruit  dat we respectievelijk onder de vijf pijlers van de brug zullen aanbrengen. Nadien treffen we elkaar bij een ruïne in het bos. Alles verloopt prima. De vierde groep is aan de ruïne toegekomen. Jonas en zijn maat zijn nog niet terug, zij namen de verste pijler voor hun rekening. Zo dadelijk ontploffen de aangebrachte springladingen. Er klinken geweerschoten. Plots duikt de kompaan van Jonas alleen op.‘Duitsers’, hijgt hij, ‘ze hebben ons opgemerkt toen we terugliepen. Jonas heeft zich verscholen.’ Helmut twijfelt geen moment. ‘Hier wachten’, beveelt hij en verdwijnt als de bliksem in het struikgewas. Ik bijt mijn nagels stuk en ijsbeer voor de ingang van de ruïne. Ik voel dat ik ga overgeven. Iemand richt zijn geweer op een krakend geluid in het bos. Gelukkig is het maar een everzwijn dat snel wegrent. Dan volgen vier opeenvolgende knallen en zien we in de verte de brug instorten. Ik kan het niet meer houden. Niemand houdt mij tegen. Als een gek loop ik richting rivier. Op een open plek in het bos stolt mijn bloed in de aderen. Onder een boom zit Helmut te snikken met een bebloede Jonas in zijn armen. Ik nader en kniel bij hen neer. Dan volgt een vijfde oorverdovende knal aan de brug. Helmut prevelt: ‘Beregoed hedoan, Jonas, de boeren mogen stief fier zyn ip oe.’                                                                    - o O o - (*)De Slag om de Ardennen zal later de geschiedenisboeken halen onder de benaming Battle of the Bulge, het Duitse leger dat als een uitstulping het land binnendrong. Voor het Amerikaanse leger was het een van de bloedigste veldslagen. Voor nazi Duitsland was het een van zijn zwaarste nederlagen. Nu 80 jaar geleden. 

Vic de Bourg
6 1

Leren lezen.

COBRA COPENHAGEN BRUSSEL AMSTERDAM ex x xxxxxx x video verf edHet begon allemaal waar ik toen woonde.Ik woonde niet in een grote stad.Ik woonde niet in een kleine stad.Ik woonde niet in een groot dorp.Ik woonde niet in een klein dorpje.Ik woonde op de grens van twee onooglijke dorpjes.Nu beschouwd ik het als een fantastische plek om als kind te woonen.Buiten tientallen cafés waar de buurt tijdens hun schare vrije tijd elkaar opzochten was er niks. De boerderij waar we als kinderen in het hooi speelden. De straat.Op die plaats zette mijn grootvader, een overlevende van de eerste Wereld oorlog,  mij op zijn knieën.Hij toonde met zijn vinger de tekst boven het stripverhaal in de krant. ZONDER HANDEN ZONDER TANDEN. Het kapoentje. Waarschijnlijk was ik zo nieuwsgierig dat ik alles wat ik vond probeerde te lezen.De non die mij moest leren lezen vond het nogal vervelend want ik kon al lezen.Het ergste was ik werd ver gehouden van boeken.Een van de dingen die ik toen als kind deed: ik las advertenties in de krant en ik schreef ernaar. Ik leerde als ik naar een ambassade van een land schreef ik massaal informatie van die landen toegestuurd kreeg. Zo stond  er op een dag een vertegenwoordiger van bakkerij producten voor de deur en die vroeg aan mijn moeder of ze een bakkerij wou beginnen.Het verschrikking was, ik mocht geen  boeken lezen. Op een dag, toen mijn moeder ontdekte dat  ik een boek lag te lezen, scheurde ze het boek en stak het in brand in ons tuintje. Want op die plaats waar ik woonde was het enige haalbare arbeider worden. Zodanig sjokte ik op 14 jarige leeftijd het fabriek binnen.  Ondertussen heb ik menig bibliotheek uitgelezen. Van Asimof, dunas, de hobits, Don Quichot en vooral het leven van Miguel de Cervantes naar mijn nieuwe ontdekking. In Antwerpen waren er boeken winketjes waar voor enkele franken een vloed aan tweedehandse boek te koop waren. Mijn nieuwe ontdekking Bart Van Loo. Door zijn Napoleon begreep ik eindelijk de Franse revolutie. De Bourgondiërs en stoute schoenen lees ik in een ruk uit. Hij is overal, toevallig deed ik de radio aan en wie hoorde ik den bart. Nu reis ik in zijn MIJN FRANKRIJK. Hem achterna.DANK U BART VOOR ZOVEEL LEES WEELDE. ************************************ De symptomen zijn duidelijk. Zodra je aan een goede Dumas begonnen bent, valt die moeilijk opzij te leggen. Als je dat nillens willens toch moet doen, kijk je de hele tijd uit naar het moment dat je de roman, weer ter hand kunt nemen. Eenmaal opnieuw vertrokken begin je na verloop van tijd halve zinnen over te slaan, en lijkt het nu en dan of je over je ogen struikel. Niet zelden bedek je met je rechterhand de volgende bladzijde om je voor valsspelerij te behoeden. Spreek gerust van acute literaire verliefdheid, vlinders in de buik, buikliteratuur. Een boek verslinden, heet zoiets dan clichématig. Bart Van LooIn Mijn Frankrijk. Over Alexander Dumas

verf ed: Contemporary interdisciplinair ArtTIST, nen tjolder, nen prutser.
11 0

Graag meer gratis propere openbare unisex toiletten alstublieft!!!!!!!

GRAAG MEER GRATIS OPENBARE PROPERE UNISEX TOILETTEN ALSTUBLIEFT!!!!!! EN MEER FACILITEITEN EN ACCOMODATIE IN HET ALGEMEEN. EN BREDERE GOED AANGELEGDE BEGAANBARE VOETPADEN VOOR IEDEREEN OF AUTOVRIJE STADSCENTRA. EEN DEGELIJK VERKEERSBELEID, WAAR NIEMAND MET GEVAAR VAN EIGEN LEVEN DE STRAAT OPMOET. EEN RUSTIGERE SAMENLEVING WAAR HET GEZAPIG AAN TOE GAAT, MET SOCIAAL CONTACT EN WAAR IEDEREEN ELKAAR HELPT WAAR NODIG. WAAR NIEMAND STERFT IN TOTAAL ISOLEMENT EN EENZAAMHEID. WAAR IEDEREEN NOG NAAR ELKAAR OMZIET.  EEN SAMENLEVING WAAR NIEMAND MOET VREZEN DAT HIJ OP ZIJN GEZICHT KRIJGT OMDAT HIJ ZOGEZEGD ' ANDERS ' IS MAAR GEWOON ZIJN EIGEN GEWONE ZELF. EEN SAMENLEVING DIE NIEMAND ONDERDRUKT OF UITSLUIT OMWILLE VAN EEN ANDERE AFKOMST, GEAARDHEID OF HUIDSKLEUR. EEN SAMENLEVING DIE IEDEREEN GELIJKE KANSEN GEEFT ONGEACHT WIE HIJ OF ZIJ IS. EEN SAMENLEVING DIE ALTRUïSTISCH IS EN NIEMAND IN ARMOEDE ZOU MOETEN LEVEN MAAR WAAR IEDEREEN IN GELIJKE MATE KRIJGT WAAR HIJ OF ZIJ RECHT OP HEEFT. EEN WELVAARTSSTAAT WAAR GEEN KLASSEJUSTITIE HEERST. WAAR DE REGERING MET ZIJN BELEID MENSEN IN ARMOEDE DUWT EN BURGERS TEGEN ELKAAR OPZET. WAAR DE POLITIEKE 'ELITE' ZICHZELF VERRIJKT MET BELASTINGSGELD VAN DE BURGERS. WAAR DE POLITIEKE 'ELITE' UITBLINKT IN KORTETERMIJN DENKEN .   IK DROOM VAN EEN SAMENLEVING EN WERK ACTIEF AAN EEN SAMENLEVING WAAR IEDEREEN EFFECTIEF GELIJKE KANSEN HEEFT VANAF ZIJN GEBOORTE. WAAR IEDEREEN RECHT HEEFT OP EEN WAARDIG LEVEN EN LEVENSEINDE. WAAR IEDEREEN RECHT HEEFT OP DEGELIJKE (GRATIS) HUISVESTING EN ONDERWIJS EN GEZOND VOEDSEL EN ZORG. WAAR IEDEREEN IN GEZOND REDELIJK VERSTAND KAN ' SAMEN' LEVEN MET ELKAAR. DAT IS EEN WELVAARTSSTAAT WAAR IEDEREEN DE NODIGE ZORG EN ONDERSTEUNING EN HULP KRIJGT VANAF DE GEBOORTE TOT AAN ZIJN OF HAAR DOOD.   P.CLAES, 2025

Canniball
12 0

Adaptatieve veranderingen of aanpassingen

Adaptatieve veranderingen of aanpassingen. Het wil twee keer hetzelfde zeggen. Taalkundig zal hier wel een woord voor bestaan en biologisch betekent dit dat deze termen de evolutietheorie van Charles Darwin en Jean Lamarck volgen. We moeten ons continu aanpassen aan onze steeds veranderende omgeving. En nieuwe culturele omstandigheden of nieuwe wetgeving.  Nieuwigheden, het nieuwe normaal, de nieuwe norm.  We leven in tijden waar praktisch alles in vraag mag, kan en durven worden gesteld. Waarom dan ook niet het onderwijssysteem aan de universiteiten?  Ik vind dat de toekomstige generaties studenten andere stof gedoceerd zou mogen krijgen dan die voorgekauwde 'stuff' die ze dan op het examen mooi mogen reproduceren als afgerichte papegaaien. Met de nodige stress erbij.  Leer de jeugd creatief met hun brein denken, geen stress, maar een permanente evaluatie en eindevaluatie om hun progressie te meten. Laat de getalenteerde studenten speciale programma's volgen wat trouwens al gebeurd.  Doceer een andere boodschap aan jullie studenten beste proffen. Doceer bijvoorbeeld aan jullie studenten pol & soc ethiek en ethisch beleid, geen graaicultuur... zoals sommige huidige politici. Doceer aan hen het 'practice what you preach ' principe. Geen retoriek meer, maar ook daadkracht. Doceer bijvoorbeeld aan jullie studenten geneeskunde en psychiatrie dat ze ook maar mensen zijn en niet onfeilbaar. Dat ze best zelf naar de dokter gaan wanneer ze ziek zijn.  Doceer hen levenslessen, hoe we als samenleving de chronische zieken, vreemdelingen, de kwetsbare groepen willen behandelen? Willen we ze in de steek laten of willen we ze opnemen in onze samenleving? Zoiets staat al op papier, namelijk inclusief beleid.    P. Claes  23/8/2025©

Canniball
11 0

Scenario III- Een Debat

Inleiding: Een journalist, Mark Janssens (MJ) heeft onderzoek gedaan naar de jaarrapporten en cijfers van hoeveel gedetineerden van buitenlandse origine nu werkelijk in de Belgische gevangenissen zitten opgesloten. Hij wordt uitgenodigd voor een debat op nationale televisie om deze bevindingen voor te leggen aan de minister van justitie, mevrouw Versmissen (MV). De presentator (P), Paul Stampers leidt het gesprek in goede banen. P: ‘ Goeieavond beste kijkers, we hebben vanavond de heer Mark Janssens in onze studio te gast. Mark is onderzoeksjournalist bij Knack en uiteraard hebben we ook de minister van justitie mevrouw Versmissen in onze studio te gast. Tja Mark, jij hebt onderzoek gedaan naar de cijfers en jaarrapporten van hoeveel Belgen met buitenlandse origine nu werkelijk in de Belgische gevangenissen zitten opgesloten. Kun je je bevindingen meedelen?’ MJ: ‘ Dag Paul en mevrouw de minister. Ik heb inderdaad de cijfers eens opgezocht van het aantal gedetineerden van buitenlandse origine. En de cijfers zijn onthutsend. Ik heb gemerkt en ben tot de conclusie gekomen dat de cijfers veel lager zijn dan wat de politiek ons doen wil laten uitschijnen. Ik heb de jaarrapporten en publicaties van onder andere het kabinet van justitie en nog andere documenten die gerelateerd zijn aan deze materie eens opgezocht en grondig doornomen en ja, de objectieve data liegen er niet om. ‘ P:’ wat zijn jouw bevindingen dan?’ MJ: ‘ Wel Paul, ik ben tot een aantal bevindingen gekomen. Ten eerste, het zijn niet alleen maar Marokkanen als grootste groep die gedetineerd zijn. Als je weet dat objectieve demografische data zeggen dat maar 500.000 Marokkanen in dit land verblijven als grootste buitenlandse bevolkingsgroep, naast in veel mindere mate Syriërs, Algerijnen, Polen, Nederlanders en Tibetanen op een algemene Belgische bevolking van twaalf miljoen zegt dit al veel. ‘ (De minister van justitie sputtert al even tegen) P: ‘ Mevrouw Versmissen, laat de heer Janssens even uitspreken alstublieft. We houden het beschaafd en netjes. Ga gerust verder Mark.’ MJ: ‘ Dank je Paul. En bovendien wat de politiek ons doen wil laten uitschijnen is onder meer het feit dat àlle buitenlanders of Belgen met vreemde origine criminele feiten plegen. Dat is niet waar. Dan vraag ik me af: waarom heeft niemand zich dan ooit afgevraagd WAAROM ze dat doen? Zijn er geen onderliggende, structurele problemen die dan aangepakt zouden moeten worden?’ P: ‘ Dank je Mark voor je toelichting. En nu geef ik graag het woord aan u mevrouw de minister.’ MV: ‘ Dank u meneer Stampers. Welnu, vooreerst wil ik zeggen dat als ik meneer Janssens zo hoor ik geloof dat hij effectief objectieve data heeft geconsulteerd. En inderdaad, we mogen erop vertrouwen dat deze correcte informatie verschaffen. Ik wil verder gaan met het feit dat wanneer u zegt meneer Janssens dat uit demografische gegevens van dit land blijkt dat we met pakweg 125 verschillende nationaliteiten samen wonen dat ik dit volledig beaam. Maar u hoort mij niet zeggen dat àlle buitenlanders of mensen met vreemde origine strafbare feiten plegen.’ P: ‘ En wat met het feit als meneer Janssens zegt over de vraag waarom ze dit doen. Heerst er ongenoegen bij vreemdelingen? Bij de Belgen? Hoe verklaart u het feit dat mensen het gevoel hebben dat er meer agressie is?’ MV:’ Als ik verder mag gaan met mijn betoog: beleid maakt keuzes. En de toekomst wijst uit of deze keuzes goed waren of niet. Ja inderdaad we hebben in de jaren ’60 voornamelijk Marokkanen en Turken naar hier gehaald omdat we verdragen hebben onderhandeld met betreffende landen….’ ( Mark Janssens steekt zijn hand omhoog en interpelleert dat hij aan het woord wil komen) P: ‘ ik geef het woord even aan jou Mark ‘ MJ: ‘ Dat is waar wat u zegt mevrouw de minister. Maar hebben we toen die mensen het GEVOEL gegeven dat ze welkom waren? Zij mochten in de mijnen gaan werken, omdat onze eigen bevolking het niet wilde doen. Mijn indruk is dat de problemen zich hebben opgestapeld van sinds de jaren ’60 tot nu en dat we nu als samenleving met een groot probleem zitten. Als ik even verder mag gaan met mijn betoog Paul wil ik graag zeggen hoe het ongenoegen en de frustraties zijn gegroeid en zich opgestapeld hebben bij zowel de autochtone als allochtone bevolking.’ P: ‘ Ga gerust je gang Mark ‘ MJ:’ Wel Paul en mevrouw Versmissen, waarom is er zoveel agressie? Waarom wijst iedereen met de beschuldigende vinger naar elkaar. Racisme mag niet, maar omgekeerd racisme wordt precies doodgezwegen. Dat mag precies niet gezegd worden. Er is ook frustratie bij die mensen, zowel de Belgen als buitenlanders. En die frustraties zijn zeker te begrijpen. Wij Belgen moeten in eigen boezem durven kijken en ons afvragen of we ze écht wel het gevoel hebben gegeven dat ze welkom waren. De gasten en de gastheer in wederzijds respect, vertrouwen en begrip. En de vreemdelingen moeten ook in eigen boezem durven kijken. Uit de cijfers blijkt objectief en wetenschappelijk vast gesteld dat de meeste van deze mensen echt in harmonie willen samen leven met ons. Ik wil nog meer zeggen en afsluiten met een paar ideeën . In deze tijd van globalisering en mondialisering. We hebben de wereld op ons bord, muziek verbindt mensen. Waarom zouden er geen kruisbestuivingen kunnen groeien tussen bijvoorbeeld Arabische muziek en Westerse elektronische muziek, of bijvoorbeeld muziek uit India met heavy metal? Ik zeg zo maar wat hé Paul.’ Mevrouw Versmissen die met deze woorden totaal van haar sokkel wordt geblazen en even niet meer weet wat zeggen. P:’ Bedankt Mark voor deze mooie woorden en afsluiter’. P. Claes, 22/8/2025      

Canniball
10 1