Gebruikersnaam Sabine Matthijs
/
sms wedstrijd O de Gand
raam en kozijn scharnieren schaduw en licht spiegelen het " ogen" blik Ogenblikkelijk
Het hek van acht maal bloot schaduwt de toekomst en het verleden. Vult het heden met armen van kracht en hoofden van daad. Het hek van acht maal bloot spant de helften tot geheel. Blaast de ruimte ondersteboven in een dans van hoop.
Zandkorrels flirten met de wind zich nestelend in het haar van het meisje met de emmer. Zandvoeten huppelen naar het water Eeuwigheid drukkend huppelt de emmer mee. Het water drinkt de korrels schuimend als zeep Het meisje lacht in de emmer de zee
Het wit prikt zijn keel Zijn huid smaakt het zout Het pad draagt zijn voeten verdwijnend in het zand Zijn hoofd reikt de kam van de horizon De top kust de wolken waar hij wil rusten.
Ochtendblauw weerkaatst de koffie Mengt zich met de zwarte geur Grijze woorden kussen het vermoeide brein van jaren schuin wegend De tijd schuifelt in minuten een krans van eeuwigheid.
Jouw handen passen de mijne Mijn schouder draagt je Onze woorden vervullen elkaar Samen groeien we ouder Liefde mag een rimpeltje hebben
Verrassend verschillend. Verfrissend als het gespat van de golven en toch één als een schelp en de zee versmelten met het zand. Het stranden eeuwigt ons
Hinkelspel Geen zachter kussen dan jouw knokige knieën Verstrengelde warmte benen Huis en koffie aroma's hinkelen het tafelkleed Ruiten strepen het schaaltje Mouwen ruisen rakelings kippenvel op warmte armen oude handen rimpelen jonge
we ontwarren onze haren die met de vele jaren zijn vergroeid tot een ragfijn spinrag jouw haren geven me kracht de mijne geven je glans en telkens we breken herstelt het web de lijnen verbonden door het onuitgesprokene we ontwarren onze haren met een kam die niet ontwarren kan
klein ventje mooi prentje dromen vangen in een ballon vol verlangen donkere oogjes priemen in het leven regenboogjes in mijn hart geweven
De brug is geslagen tussen jou en mij op donkere dagen weigeren de wolken mij bij jou te komen over de bogen dwars door mijn dromen dansen mogen onder het grijze dek op mijn hak voorbij het hek eindeloos ben jij diep in het blauw weg van mij waar ik van hou
Wolken pieken reuze gieken druisend geweld gebukt, geveld wit gesluier zwaar gekuier tot aan de horizon waar ooit alles begon
