annagriet diesman

Gebruikersnaam annagriet diesman

Opleiding

Publicaties

Prijzen

Teksten

er waren ongevraagde handen

er waren ongevraagde handen waarvan de rouwnagels contrasteerden met melkwitte meisjeshuid er waren lange, bange vingers die knuisten werden en later de vuisten van woede die weerloos knalden er waren allesomvattende armen waaraan geen ontkomen was voor wie nooit spinazie at er was duister en regen en de wind die achteloos woei onder een slaapkleed op de groei werd een spleetje een kut er was de ochtend het gloren en de haat die werd geboren in een dorp een straat een huis met een tuin een kamer met venster met zicht op het leven dat stil stond voor heel even

annagriet diesman
4 0

ver en lang van huis

ik ben op mijn mooist als ik alleen ben mijn hongerhuid afgestroopt een oude pijn die in mijn aderen klopt onder mijn getaande borsten schuilt heimwee naar een plek waar ik nooit eerder ben geweest waar ik geen vreemde ben in eigen bloed naar de stad waar ik mijn goden ben ontgroeid waar mensen niet denken dat ik ongelukkig ben ik houd gewoon van stilte in een wereld die nooit stopt met praten ben ik op mijn mooist als ik ver en lang van huis zonder koffer vol vergeten

annagriet diesman
26 0

ge ziet

ge ziet een man op straat met een bos bloemen& ge denkt   aan die keer met die dooie mus& dat ie blij was– dat ie u dat toch nog kon geven als cadeau –maar gij niet. aan wraak.   aan die keer met dat gevilde konijn& dat het hem speet– dat ie vergeten was dat ge elkaar al 3333 dagen kende –maar u niet. en aan het bloed nog aan uw handen.   aan die keer met dat doodgeboren kind& dat ie schreeuwde– het leven & de longen uit zijn lijf –maar gij niet. aan dat koekoeksjong dat binnen in u brandde.   ge ziet een man op straat met een bos bloemen& ge denkter liever niet meer aan

annagriet diesman
14 0