Anneke Van Loon

Gebruikersnaam Anneke Van Loon

Teksten

Deadline

Het is donker in de kamer. Het maanschijnsel werpt een vage schaduw op de grond naast het bureau. Ze zit met haar hele bovenlichaam over de laptop gebogen. Het blauwe licht legt als het ware een dramatische fond de teint op haar gelaat, de stress kleuren haar ogen zo zwart als een kohlpotlood. Met een korte handbeweging en zonder me aan te kijken gebaart ze me op te staan. “Wat een stresskieken!” denk ik.   Het was al laat toen we enkele uren geleden na een lange werkdag terug aan het hotel arriveerden. De schoorvoetende nachtwaker liet ons langs de zijdeur binnen. Als dieven in de nacht slopen we over het hoogpolig tapijt naar onze kamers.   04.00 De felle cijfers kleuren de rechterbovenhelft van de kraakwitte lakens rood. Ik knipper met mijn ogen. Wat zal ik blij zijn als deze productie erop zit. Morgen is de laatste shootingdag van de week en dan pakt de hele crew haar boeltje weeral in.   Ik hijs me in de stoel naast de hare. Als konijnen voor een lichtbak staren we samen naar het computerscherm. Mijn blik op oneindig, de hare heel gefocused. De pixels branden zich als het ware door het netvlies een weg naar mijn hersenen. Voor we kunnen afklokken moet er nog heel wat gebeuren. De planning voor morgen moet nog aangepast worden. Er moeten nog zoveel foto’s genomen worden, locaties gezocht en…zucht. Alsof we daar onze handen nog niet vol genoeg aan hadden, is er ook nog eens een model ziek geworden tijdens het avondeten. “Ik dacht dat modellen niet aten?” “Hoe gaan we dit weeral oplossen?” vraag ik me af “We moeten dit beeld schrappen en dat model in dit beeld plaatsen.” zegt ze. “En dan kunnen we hier dit weglaten.” gaat ze verder. Ik knik lusteloos. Ze tokkelt erop los, razendsnel vliegen haar vingers over het toetsenbord. Ze vouwt een handgeschreven blad met de nieuwe planning in vieren en steekt het weg in de zak van haar vest. Mijn ogen vallen dicht terwijl ik haar snelle bewegingen tracht te volgen.   Piep piep PIEP PIEP P I E P  P I E P   06.45 Het signaal van de deadline. Voelt als death line. Ik neem een verkwikkende douche, kleed me aan en sta als eerste aan het ontbijtbuffet. De sterke koffie doet meteen zijn werk. Ondertussen vouw ik het blad open en kijk voldaan de nieuwe planning nog eens na. Ik ben er klaar voor. Hopelijk zal de klant tevreden zijn met de campagnebeelden.

Anneke Van Loon
1 0

Less is more - blogpost

  probeer je eens gedurende 30 minuten op slechts 1 ding te focussen   dat was mijn opdracht vandaag niet makkelijk met al die verleidingen rondom me in het begin dansten de letters nog een beetje en dwaalden mijn gedachten na 7 minuten al af naar iets anders...   maar met een beetje oefening lukte het me wonderbaarlijk! ik ging echt helemaal op in het artikel ik betrapte me er zelfs op dat ik echt elke regel las niet diagonaal zoals ik meestal snel doe niet snel ff bladeren en de titels en foto's bekijken neen echt lezen en opnemen registreren waarover het gaat   in zijn boek " The Power of Less " geeft Leo Babauta nog meer tips om minder te multitasken   minder is meer less is more het is niet nieuw toen ik nog aan de Academie zat werd deze stelling van Mies Van der Rohe er werkelijk in gepompt! minimalisme was toen DE strekking John Pawson en Mies onze voorbeelden...   (zucht waar is de tijd dat we alleen maar bezig moesten zijn met ontwerpen en studeren?)   deadlines mails sms deadlines deadlines ... "Lees slechts 2 x per dag je mails" "Kies 3 prioriteiten per dag"   Babauta's filosofie moet ik nog onder de knie krijgen zeker die ene van "je hoeft niet binnen de 5 minuten op een mail te antwoorden"   maar 1 ding is zeker jezelf een half uurtje afsluiten van de wereld is verslavend en heel productief! ik heb niet alleen een heel interessant artikel gelezen, maar ondertussen ook meer inzicht gekregen in de prio's op mijn to do-lijstje   wanneer moest die opdracht alweer geleverd worden? deadline: nu!          

Anneke Van Loon
1 0