Ik sta voor een gesloten deur.
Meestal is het hier een hele drukte.
Soms is het zelfs zo druk dat er nog voor openingsuur een rij staat te wachten.
Dan voeg ik me bij het stelletje ongeregeld.
Geduldig.
Als de deur open gaat
komt de rij in beweging.
Als mieren, allemaal netjes achter elkaar,
werken we ons een weg naar binnen.
Hier komen zowel mannen als vrouwen.
Van alle leeftijden.
Jong en oud.
Hoop blinkt in hun ogen.
Zweet staat in hun handen
wanneer ze ernstig nadenkend de documenten invullen.
Die documenten worden aandachtig bekeken.
Nagelezen.
Besproken.
In kaften geklasseerd.
Gegevens worden op computers bewaard.
Databases worden uitgevlooid.
Overeenkomsten gezocht.
Overeenkomsten getekend.
Stoelen worden nerveus heen en weer geschoven.
De telefoon rinkelt af en aan.
Hier is het van geven en nemen.
Hier worden dromen waargemaakt.
Al is het soms maar voor korte duur
Dan staan deze mannen en vrouwen hier opnieuw op de stoep.
Om weer helemaal van voorafaan te beginnen.
Vandaag sta ik voor een gesloten deur.
Och ja, helemaal vergeten, het is 1 mei.