Het eindige nog voor dat het begon
Het begon allemaal met het jaar 2015.Sommigen weten er alles van en andere hebben niets gehoord of gezien. Het startte met Litouwen die de eurozone toetrad.Ook brandden vier historische gebouwen af, waar iedereen over vergat.
Er was even rust totdat in Parijs doden werden verklaard.Het was een aanslag op Charlie Hebdo, maar was het de aandacht wel waard? Iedereen heeft een eigen mening, terwijl ook dat soms vergeten wordt.Ondertussen werden kerken in Niger in brand gestoken, de tijd ertussen was zeer kort.
Mensen doen rare dingen, willen doelen bereiken door hun eigen visie te gebruiken.Denken niet na over de gevolgen ervan, en zouden zomaar de dood kunnen induiken. De zendtijd werd stilgelegd toen een gewapende man het journaal binnendrong.Media, tv, radio, iedereen wist het, terwijl ik angstig een liedje zong.
Mensen hoopten voor het einde van de onrust, maar niets was minder waar.De IS publiceerde een video van onthoofdingen en er vielen in Tunis doden hier en daar.
Topsporters in Argentinië kwamen om, maar velen zagen nauwelijks iets staan.Totale zonsverduistering boven het noorden van de Atlantische Oceaan.
Een klein lichtpuntje zorgde voor een seconde vrede met z’n allen samen.Terwijl een paar uur later door een aanslag in Jemen 140 mensen omkwamen. Verdriet, pijn, rouw en leed kenden de mensen in die streken.De naasten hadden hoop op overlevenden, terwijl anderen van de zijkant keken. Door een aardbeving in Japan hebben duizenden mensen het leven gelaten.Paar dagen later waren er aanslagen in Tunesië, een gevoel van geen water en aarde. Mensen leefden van uur tot uur en hoopten op een ontmoeting met een leven.Ze keken naar zichzelf en dachten hiermee de moed op te geven.Explosies in China, overstromingen in India, en Chili trof een zware aardbeving. Genoeg aandacht werd er niet geschonken, de mensen daar vroegen om vergeving. Door verdrukking overleden in Mekka honderden mensen.Totale maansverduistering in Nederland en België, terwijl anderen leven en licht wensten.
Vele dingen veranderden wanneer er vluchtelingen in Europa binnenstroomden.Meningen, reacties, kritiek en afkeer vloeiden binnen, terwijl ze gewoon op kleine plaatsen woonden. Sommigen vonden dat ze hier niet hoorden, ze zeiden zelfs: ze zijn het niet waard.Maar hoe is het mogelijk iemand terug te sturen naar een land waar meer dan de helft van de bevolking dood wordt verklaard?Afschuwelijke, aangrijpende beelden van het Syrische jongen Aylan die aanspoelde aan de kust.
Daar kennen de mensen geen leven, hebben angst, maar niemand is zich daarvan bewust.Het was een beeld dat Europa wakker schudde en de ogen open deed.
Wat ook logisch was na zoveel gruwel, drama, pijn en leed.Kinderen in die landen kennen geen ontspanning, kennen geen vreugde, weten niet wat een leven hebben is.
Ze zien maar 1 dingen voor hun ogen: vluchten, de menselijkheid is iets wat ik mis.Op een gegeven moment vallen 130 slachtoffers in Parijs door terroristische aanslagen.
Een tragedie voor heel Europa, omdat het zo dichtbij gebeurde in deze gruwelijke dagen.
Heel Facebook stond vol met Franse vlaggen en berichten met daarin hun medeleven.Terwijl diezelfde dag in Libanon doden vielen door bomaanslagen, maar niemand moest aandacht geven.Ook op dat moment verloren we levens in Bagdad door een aanval op het kerkhof.Japan en Mexico kenden een aardbeving, de wereld was stil, dat is pas hard en grof.Terroristen die het nodig vonden om de vrede in één keer te vernietigen en alles te manipuleren.De Islam werd vergeleken met de terroristen, maar het zijn 2 verschillende dingen, dat kan ik zelfs zweren.De wereld veranderen, angst zaaien, dat is waar IS voor kiest.Maar men moet het verschil weten tussen een christen, moslim, jood, protestant en een terrorist. Parijs kreeg 1 min stilte, waar mensen ook voor beefden.Jammer genoeg kregen de anderen niet veel, verbleven in landen waar ze alleen maar overleefden.
De wereld is na zoveel gebeurtenissen, na 1 volledig jaar drastisch geëvolueerd.Van liefde voor mensen, behulpzaamheid en warmte tot haat, afkeer en is helemaal getransformeerd.Hartroerend, schokkend, aangrijpend en vooral meeslepend om naar alle gruwelijke beelden te kijken.Hoe kinderen voor hun ogen hun ouders verliezen en achteraf staren naar de lijken. Als kind je dierbaren verliezen en geen hand meer op je schouder voelen.Dat is het ergste wat je kan meemaken om daarna definitief af te koelen.Velen kunnen niet meer doen dan alleen maar op te groeien en rustig te blijven staan.
Maar wel schreeuwend in het hart verder door het leven proberen te gaan.Ze gaan anderen ‘mama’ horen roepen en de liefde tussen hun zien bloeien.Terwijl zij in de spiegel gaan kijken en gaan proberen om geen traan te laten vloeien.Biddend en hopend naar een mooier jaar, naar een mooiere toekomst en alles achter ons te laten staan.Want achter deze harde tijd is er genoeg gebeurd om dit de geschiedenis in te laten gaan.