EvaJ

Gebruikersnaam EvaJ

Teksten

Zeven dagen

In zeven dagen Negen maanden gelegd. In de kiem gesmoord, Stilte doorboort de blik naar morgen. Niets zo vluchtig als een pril begin Dat niet heeft gemogen, Dat in stilte is gekomen, in stilte wordt weggenomen. Je moet nog weggaan, mijn plek verlaten. Ik voel je weggaan, mijn rivier verlaten. Je waadt niet langer in mijn stroom water. Ik kan niet weten wie je wordt of wie je was, Nog klein in mij, zo klein uit mij. In zeven dagen Negen maanden gelegd. In zeven dagen Een leven verlegd.

EvaJ
6 2

Scheefgetrokken

Op het bed liggen we, Een nieuwe versie van onszelf Wetend dat we niet langer dezelfde naam dragen als die van gisteren. Ik houd je lijf dat starrig wegkijkt stevig vast in het mijne zo omgeven dat je Moeilijk draaien kan, moeilijk aarzelen kan. In ons bed liggen we, menen we een kuil te vinden, Waar we zwaar begonnen door te wegen, In de huid van dit bed de doorligwonde van ons zwijgen, Wij twee het anker dat niet meer wordt opgehaald. Op ons gezicht vinden we strepen, steeds weer dezelfde woordenwisseling met onze handen over elkaars huid uitgestreken. Oorlogsstrepen of uitgelopen ogen, Weten we niet Hoe we hier liggen net Nog geland op rechte stroken laken, Maar nu toch scheefgetrokken in de plooien van dit bed.

EvaJ
6 1