Alles is wij twee
Ik weet niet meer precies,hoe, wat of wanneeren of we samen huildenen of het huilen wasvan blijdschap of van zeer
En ik weet niet meer exacthoeveel tellen dat er nodig warenvoor we eindelijk terug tezamen lagenen of we het mekaar directkonden vergeven; die negen maandenelkaars stampen in haar buikmoeten verdragen
Dus zeg het mij,want ik weet niet hoe het komtdat als gij lacht, ik meestal weet waar het om gaaten dat ik bij het horen van uw pratenvaak vlekkelooshet einde van uw zin verraad
Maar eigenlijkvind ik dat meestal wel oké,met u is immers alles beteralles beter,is wij twee