Ik weet niet meer precies,
hoe, wat of wanneer
en of we samen huilden
en of het huilen was
van blijdschap of van zeer
En ik weet niet meer exact
hoeveel tellen dat er nodig waren
voor we eindelijk terug tezamen lagen
en of we het mekaar direct
konden vergeven; die negen maanden
elkaars stampen in haar buik
moeten verdragen
Dus zeg het mij,
want ik weet niet hoe het komt
dat als gij lacht, ik meestal
weet waar het om gaat
en dat ik bij het horen van uw praten
vaak vlekkeloos
het einde van uw zin verraad
Maar eigenlijk
vind ik dat meestal wel oké,
met u is immers alles beter
alles beter,
is wij twee