Droomvanger
Op een zondag namiddag ondergedoken in de zetel met een deken en een lekkere tas thee. Zo probeer ik mij in allerlei standjes te settelen voor TV. Een klassieker dient zich aan en daar wil ik geen moment van missen. Gedurende enkele uren droom ik weg en leef ik mij in, in de dromen van de jonge wielrenners. Zij die het willen waar maken. De bruine gespierde dijen van de sprinter die net zichtbaar worden aan de rand van hun koersbroek is indrukwekkend. Hoe meer de koers vordert hoe meer de dijen zich opspannen. Als een trein die voorbij raast, malen hun benen de pedalen in harmonie. De ware spurter verschuilt zich achter de andere renners. Alle concentratie is nodig om achter de ideale rug te zitten om dan plots als een speer uit het achterwiel te voorschijn te komen. Hij zet aan. De spurt begint en de adrenaline stijgt. Plots duikt de meet op en met een paar laatste lende rukken en een jump vooruit overschrijdt hij de streep. Armen en handen open naar de lucht om zijn droom te vangen. Het gevoel om de ultieme droom te vangen sluipt onder mijn deken. Wie is nu de winnaar?
MaVaCa