Gebruikersnaam Sofie Haesevoets
Opgeruimde herinneringen Roepen zich terug Ooit wenkte de diepte Rillingen over de rug Onbevestigd verdriet Slijt zeker maar traag Het nooit verkregen antwoord Op een verstikte vraag Jij bezweert het donker Als een warme deken zo zacht Het denken aan jou Die ginder op mij wacht De horizon kleurt lichter De rouw verliest zijn zwart Een touw naar de uitgang Niet langer verward
Ik wil je tweemaal zeggen Het is vijf voor twaalf Gelukkig gaan de wijzers traag Wat nog rest Is voor ons Eindig oneindig veel Zet de tijd even stil Net als alles om ons heen Dag gekke mooie wereld De zon gaat onder Laten we gaan Met een schok start alles weer Ik wil je tweemaal zeggen Het is vijf voor 12 Gelukkig gaan de wijzers traag
Dag krulletje, speels, dromerig, een beetje weerbarstig de andere kant op stekend. Ik hou van jou speciaal omdat net jij opspringt uit die dichte haardos, omdat net jij hem toebehoort, omdat net jij bent zoals hij.
Er was eens liefde Zo prachtig bracht leven meer liefde, piepklein Toen werd de liefde Plots liegde bracht leed En leegte, en pijn Toch werd de liefde Terug niefde Bracht hoop En warmte zo fijn De liefde herleefde Hervatte haar weg Dat ze nog lang En gelukkig mag zijn
Ik brief je een lief woordje of twee Recht uit het hart Soms ook door zee Ik brief je mijn lief Omdat papier Geduldig is... Je leest poging vier Briefdeslief Tegenwoordig kort Men bedenkt nog enkel Welke emoji het wordt Liefste brief Allerliefste lief Jij krijgt de brief Ik heb je lief