Opgeruimde herinneringen
Roepen zich terug
Ooit wenkte de diepte
Rillingen over de rug
Onbevestigd verdriet
Slijt zeker maar traag
Het nooit verkregen antwoord
Op een verstikte vraag
Jij bezweert het donker
Als een warme deken zo zacht
Het denken aan jou
Die ginder op mij wacht
De horizon kleurt lichter
De rouw verliest zijn zwart
Een touw naar de uitgang
Niet langer verward