Zwarte dictatuur
Neergelaten in de gammele vergeetputDuister, schimmelvochtigStil getik van trieste druppelsIn dansende plassenWenkend uit het zwarte gatVan eindeloos psychisch disfunctioneren,De zielige eindbestemming van een enkele reis in de trein der emotionele analytici
Brokkelige muren van ongrijpbare angst,Begroeid met zelfkritiekRoodgevlekte ogen als kroongetuige in een tragedie van knappende staalkabels
Duivels in mijn hoofdWuiven gniffelend vanop de laatste treden richting onbereikbare verlichtingSpringen me onder boosaardig geschater achternaLoyaal en onbevreesd vergezellen ze meOp weg naar de hel van hun dictatuurSlaan onverschrokken de laatste stuiptrekkingen van een moegestreden oppositie neer.