Teresa

Gebruikersnaam Teresa

Teksten

Theorie van tijd

Gegeven is het gegeven dat wij moeten leven onder het gewicht van de hoop.  Het feit geeft geen blijheid dat wij zijn zoals we ons meten.  Opgelijst op te zien wat jij verdient tot de som van onze hiërarchie.  De stille wijsheid van de verbroken maat om ons even rust te geven,  ligt onder te papieren van bewijs dat wij alles geven om herkend te zijn.  Terwijl de punten verbinden aan hoeveel respect we geven aan degene die rond ons leven, Maar toch zoveel moeite om een getal te geven aan een mensen leven.  Ironische valkuilen voor degene die teveel geven aan de gegevens van onze diepte.  De ijsberg van de gedachten onderzonken door wat verwacht wordt,  Niet weten of onze conclusie zal bevestigen wat we vrezen.  Dat we eigenlijk niks weten, zonder onze tijd te meten.  

Teresa
12 0

Drink to the new

The reminder of the day that went by, without the feeling of live as it is.  The constant changing of the world, without seeing the sun rise.  The every second of a moment, past by of the hour, that give me all the time. The time that seems to slip away, with the thought of falling for the emotions.  The feeling to run even when you are where you thought you were to be.  The endless stream of misery, because reality is a flow we can’t control. The misunderstanding of being who we are to what we supposed to be. The cost of the bravery we aren’t willing to take, because we simple want to be.  Here to the fearing loop of society! For the invisible number of repeating words that aren’t heard.  Nothing new to us, but the way we see tomorrow and are today.  

Teresa
3 1

For every day is a snowflake

For every day there is a snowflake.  It's shape and size just a little bit different than the one before and every time the snowflake falls, the memory of the day, becomes the memory of a week and then a month. After a while all these snowflakes create a beautiful tapestry of snow. In which we set our footprints for the years to come. For all memories, good or bad, are only remembered by one own. 

Teresa
5 0

Headache of time

Time is the one thing that annoys me the most. He wants you to know that, even if you ignore him, he still takes every second. Then you suddenly realise that you have no seconds anymore. You have to take the consequences of your time, for if you ignore him again, you will feel far more than before, that time passed you by. And you will condemn time to be a villain who will push you to change, when every person despises the change that comes with time. I bet at the same time we wish nothing more, than that time heals all wounds and gives us in due time what we deserve. But as I said before, what can you ask from a thief like time for he can steal as much as he gives. Best not to dough that time has another plan than we had in mind. Yet we belief, as we honnor him, that we our in control of every minute of our time, as we are in control of the rivers and the sea, but time is as unpredictable as he is content to please, those who follow him with every second. For we love to control the uncontrollable with the time we have, leaving us late most of the time. For thinking about time gives us nothing more than the next headache. 

Teresa
0 0

Steek onder water

Een ijskoude golf vervriest ons in angsten, wanneer het mes onder water ons steekt en wij verdrinken in herinneringen.

Teresa
19 0

Geheime diepte

Het stille water geeft enkel zijn diepte prijs,  wanneer de golven overslaan door een enkele steen  die zich verliest in het dorre duister van de slapperige pool in de aarde,  alsof hij enkel toebehoord aan de vergeten lagen van de diepte. 

Teresa
4 0

Leeuwen

Heel even zal ik leven in de armen van de leeuwen.  Klauwen, tanden niet verbannen. Grommen, brommen niet verstoren. Heel even duisternis geven aan de woede  en het vermoeden  dat niks eeuwig blijft duren. 

Teresa
4 0

Altijd

Tot het einde van de tijd, Tot als we zijn weggekwijnd. Tot in der eeuwigheid, geven we onze levendigheid. Tot de zon en de sterren verzwolgen zijn in oneindigheid van de zuchten in de maneschijn. De rimpel van het paradijs weerklinkt de muziek die ons verblijdt voor eeuwig en altijd.

Teresa
5 0

Koud venijn

Het geheim is het venijn als dat geheim maar niet verdwijnt.  De koude pijn van eenzaamheid die langzaam verkwijnt in de tijd.

Teresa
20 0

Wintermist

Liefdeloos verleden heeft mijn ziel beschreven in het oude schrift van de wintermist. 

Teresa
5 0

In de diepte

Slaapzacht  tot je de reis heb volbracht en de tonen van het gewone  helemaal bent verloren. Slaapzacht  in het diepste van de nacht  tot alles is verloren  in mooie dromen.

Teresa
3 0

Wensloos

Onbekende wensen dringen onze harten binnen,  maar wij geven geen gehoor. Onbekende wensen fluisteren diep van binnen, vol vragen zonder antwoord. Onbekende wensen tekenen verlies, als we smeken en bidden voor het einde van dit lied. Onbekende wensen geven ons pijn, angst en vrees van wat niet mocht zijn. Onbekende wensen beminnen ons, als zijde lakens van verdriet. Onbekende wensen zijn vreemden voor ons, want wij willen enkel datgene wat ons verliet. Onze wensen kennen ons, maar zij zijn er niet. 

Teresa
15 0