Heel even zal ik leven
in de armen van de leeuwen.
Klauwen, tanden niet verbannen.
Grommen, brommen niet verstoren.
Heel even duisternis geven
aan de woede
en het vermoeden
dat niks eeuwig blijft duren.
Heel even zal ik leven
in de armen van de leeuwen.
Klauwen, tanden niet verbannen.
Grommen, brommen niet verstoren.
Heel even duisternis geven
aan de woede
en het vermoeden
dat niks eeuwig blijft duren.
Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.
Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.