Aan denken

Carmen van Geffen
6 nov. 2019 · 3 keer gelezen · 1 keer geliked

 

Zo nu en dan weergalmt een taal,

die uitrust en met haar is begraven,

uit een mond nabij

die niet weet wat zij verhaalde

op donkere avonden, bij het licht

van gloeiende kolen en de zekerheid

dat ik haar daar zou vinden. Alsof

zij spreekt met warme adem

over jaren waar ik was en soms

eens aan haar dacht.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem verder op weg.

Carmen van Geffen
6 nov. 2019 · 3 keer gelezen · 1 keer geliked