Lezen

Voorspelt

Een dag, die lang voorspelt was. Die al vast lag in de zon van gisteren. Lastig, zacht schommelend op de grijze uren. Tijdloos eb, vloed van seconden. De blik rommelde, had honger en nam alles tot zich wat het niet mocht. In de laatste oogopslag van het licht verliet de dag zichzelf al. De achtergebleven trots is half en moe. Niet verrassend.

Piet V.

2 1

Winterslaap

Roerloos slapen, door eigen vleugels zorgvuldig toegedekt, vleermuizen. Een donker plekje in de schapenstal, boven drogend winterhooi. Geblaat valt in dovemansoren. Buiten de sneeuw. Niet storen. 8 feb. 2024

Sarah

0 0

Steniging

Als een slapende steen lig je naast me rotsvast overtuigd stenen raken verwonden doden steniging niet als straf maar de normale ondergang van levens die niet meer naast elkaar lopen ik gooi een steen in de rivier dood zinkt hij naar de bodem als het leven dat blijft ik ben blij dat water stroomt eenvoudigweg overgave om in beweging te komen Bij Schrijven en kunst op zondag in Museum M te Leuven, van Creatief Schrijven Meer lezen? Welkom op Instagram

Amanda Bos

8 1

Kinderspel

Ik zie ik zie wat jij niet zietDoor het bos de bomen Tussen de mensen de hoopIn jouw ogen de sprankel. Ik voel ik voel wat jij niet voeltIn mijn buik de vlindersIn mijn long jouw zuurstofIn mijn armen jouw verdriet. Ik hoor ik hoor wat jij niet hoortDoor jouw woorden de passieTussen jouw lach de traanIn jouw stem het talent. Ik weet ik weet wat jij vergeetJij ongewoon ongeëvenaardJij pure prachtKosmische kracht. En ik. Bewust bewonderaar.

Wout

0 0

Metamorfose

Even stilte wel gepast. De tuin mooi met sneeuw te gast. 22/01/2026

Sarah

0 0

groeipijnen

groeipijnen wend je blik af en je mist het groeien. staat er 's ochtends plots een volwassen kind aan het vensterraam te bloeien zijn de zaden wiegend gras en ben je haast vergeten hoe alles hiervoor was laat de nacht voor wat hij is en leg hem naast je neer vergeet de duisternis niet één, of duizend maar keer op keer

Pieter Kesselaers

4 0

Licht (Haïku)

Jij verlicht mijn pad op de donkere dagen.Ik voel me veilig.

An Spoelders

2 1

Winterse kost

met dekentjes op onze knieën uit één pot eten

Margaretha Juta

0 0

Wit

Alles weer wit! Ik had pas morgen nieuwe sneeuw verwacht. Gauw nog een blokje om, al is het bijna middernacht. 16/01/2026

Sarah

1 0

De rave

Ik heb vandaag een rave bezocht, voor 't eerst een echte rave. Een prik om ingewanden te bedaren, in een pasvorm liggen, hoofdtelefoon op, een koker in schuiven en bassen horen dreunen en boren in de verte zoemen. Een streep op de overkapping. Mijn hoofd lijkt wel te zwellen. Mijn hartslag stijgt, mijn oren worden rood. Gloeien doet mijn bast. De lange streep, een nonchalante veeg van een kwast op een witte boog. De beats bonken door de behuizing heen en brengen me in trance. Ik heb vandaag een korte rave bezocht, een trance van een kwartier. Dansend neem ik afscheid, met dank aan de PET-scan.

Robert de Roek

6 0

Seizoenen

Tientallen keren schreeuwde ik jouw naam De echo kaatste verder weg van mijn bestaan Geen letter hing nog in de lucht De ijle wind in, vervaagd Kilometers verder van mij voeten slepen voort Ik kom niet dichterbij Mijn zolen, versleten De eerste zon, gaf sproeten Urenlang schreef ik, mijn woord beeft Vingers in kramp De liefde zweeft Plakt nooit op papier Zwoelte in de schaduw Dagen en nachten, weinig rust Een hoofd dat breekt Overdenken, geen geweten gesust Wanorde vanboven Regen door mijn tranen Seizoenen, die je verliet, gaan vlug Ik vond je … … nog niet terug

An Spoelders

5 0

Zoeken

Ik zoek nog altijd en besef nu dat dit zoeken bij mij hoort terwijl ik eerst zocht om mezelf te vinden

Mariëlle

13 3

Flora/Florus

De man geeft aan de vrouw en de vrouw geeft aan de wereld dat noemen wij biologische realiteit. Maar dat is maar een deel van het verhaal. Typerend is het de neiging van de mens om nauwkeurig op te tekenen hoe het zou moeten zijn in een veldgids. Determinatietabellen leren ons dat wat we zien niet altijd te categoriseren is. In de natuur bestaat het één en het ander en alles daar tussenin. Elke variatie en elke mogelijke deviatie een gradatie van diversificatie opgetekend door de goden in schoonheid en perfectie. En in mij draag ik een man, een vrouw een kind en de wereld alles alles draag ik binnenin.

Azertyqwertykiki

4 0

Vlammenzee

Vlam van vernietig vuur voor ik wijk niet schep dan voor niets, iets destructie begeeft maar mijn lichaam beeft niet stormend nog scheppend oefening baart kunst kapot kan alles en alles komt terug. Stugge golven drogen me uit dieper bruin zien mijn ziel en wellen op kijken neer vol bewonder duidelijk als donder het hardste zacht dat ik tot hiertoe al voelen mag.

Azertyqwertykiki

3 0

April

Gisteren was de lucht voor het eerst schoon. Geen mist, geen ruis, alleen de rauwe uren. Ik tel de dagen tot april, wanneer een metalen ring mijn vlees moet markeren: een bewijs dat ik de oorlog heb overleefd. Ik ken een plek aan de noordkant, waar de rozen zwart kleuren in het uur na de zon. Daar gaan de poorten dicht met een geluid van definitieve keuzes. Laten we daarheen lopen. Ik zal doen alsof ik mijn rug weer recht kan houden, ik zal lachen met kaken die kraken. Je zult het zeggen zoals men dat zegt wanneer iets niet meer brandt. Met zorg gekozen woorden, een hand op veilige afstand. Ik dacht aan jou, terwijl ik naar adem hapte. In de kamers waar de muren op me afkwamen, tot ademen een handeling werd. Geef me lucht. Of bevestig dat de slang is doorgesneden. Zeg niet dat dit hetzelfde is. Is dit een wandeling naar een begin, of staan we bij het hek van het einde. De poort gaat bijna dicht. De bewaker rammelt met de sleutels. April is nog een eeuwigheid weg.

Nathan.

0 0

Tip

Honingval

Geen protest, enkel tederheid geen heen en weer ik wil je, ik wil niet meer geen wantrouwen in vrouwen die zin hebben om je te strikken geen verdachtmakende vinger die wijst man die slist 'jij lokte dit uit, jij wou dit' ik probeer je niet in de val te lokken al wat ik wil is voelen wat ik wil en wanneer en wanneer niet en jij weet dit daarom wil ik jou wel

Azertyqwertykiki

34 2

Hazel

Tijdloze ogen drinken me naar binnen, bruin hazel tussen herfstbladeren ik, liggend op de zetel, rok gespikkeld jij erachter, gehurkt, op je hurken, voor mij Nog nooit zo dichtbij en nooit meer daarna een moment van overdracht ik zag voor het eerst wat er in je schuilt en je mij wou geven Ga maar door, instrueerde je de vrouw die naast je liep ik moet hier eerst nog, even je vroeg of je je zorgen moest maken, om mij daar moest ik even over nadenken, zei ik Een dag later krijg je een bericht aan van mij: "Ik denk dat ik wil dat je je een beetje zorgen maakt wanneer het niet goed gaat met mij, omdat dat dan wil zeggen dat je om mij geeft, net zoals ik om jou geef." Je antwoordt: "Dat is heel juist, dat doen twee mensen die om elkaar geven."

Azertyqwertykiki

4 1

Dieren

Je hebt ze in alle kleuren, maten en soorten. Je vindt ze overal, in het wild of achter poorten. Sommigen dieren zijn traag en sommigen snel. Maar dat wisten jullie al wel. Er zijn ook fabeldieren maar die bestaan niet echt. Of dat denken we toch, we weten het heel slecht. Zeedieren, zoogdieren met schubben of haar, ze leven alleen, of met elkaar. Ze leven in andere gebieden en passen zich aan. Koud of warm, open of bebost, ze wennen eraan. Is het een leeuw? Of misschien wel een meeuw? Een tijger? Of een reiger? Eet het zeewier? Welk dier is jouw lievelingsdier? Hasse Sels

RebeccaDepluim

3 0

Mijn vriend, de prachtige Dolfijn

Ik hoor een plons in het water. “Het is een dolfijn” zag mijn vader, De dolfijn was zo prachtig als een romein en robijn. Ik noem hem Martijn. Hij ruikt hart naar komijn en jasmijn. Zijn huid is segrijn. Hij heeft zeker geen venijn. Hij lust rozijn. En ik lust er ook wel eentje. Martijn is geen fenomeentje. Hij lust ook vis. Hij heeft niks mis. Wat Martijn niet lust is afval en azijn. Ik wil zijn vriend zijn. Ik doe hem vast nooit pijn. Voor Martijn deel ik mijn terein. Voor hem maak ik een festijn. Voor hem maak ik een refrein. Voor hem wandel ik in de woestijn. Als Martijn in noot is zal ik altijd voor hem klaar staan. Ik wil met hem op de water -achtbaan. Ik wil echt zijn vriend zijn. Voor mij is hij de kapitein. En ik de matroos. Daarom geef ik hem veel cadeaus. Lune Baetens

RebeccaDepluim

0 0

Koorddansers

sneeuwstorm - fietsers met paraplu worden koorddansers

Margaretha Juta

3 1