afgrond

Wim V
15 jul. 2017 · 1 keer gelezen · 0 keer geliked

 

de bodem baadt in de mist.

we offeren de longen aan ijle lucht.

ik roep in de afgrond en wacht op de echo.

ondertussen pluk ik een bloem aan de rand.

 

de flater blijkt als een windstoot me verrast.

in mijn rugzak nog de vleugels, keurig gevouwen

met mijn valscherm, een touwbrug, een vangnet.

te plomp voor veren verlies ik meer hoogte dan verwacht.

boven het dal toont een condor zijn spanwijdte.

 

al zou er een anker aan zijn poten hangen.

hij blijft hoog. zijn les vergeet ik in mijn val.

mijn hoop is dat de bodem instort.

onderweg slik ik mijn echo in.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

Wim V
15 jul. 2017 · 1 keer gelezen · 0 keer geliked