Alsof het nooit anders was
zit ik hier te schrijven
verlangen beteugeld me
dit alles in een verfromfraaid, beduimeld papiertje.
Fantasie uit m’n lege dichtersgeest…. neerpennend
Alsof het nooit anders was
Telkens weer roeit diezelfde boot voor me uit
peddelend naar de Nieuwe Wereld
een wereld van heimwee, hunkerend verlangen
een wereld van verlangen naar…
naar…
het woord wil m’n lippen niet ontglippen
het wil bij me blijven, zijnde een eeuwige herinnering
Alsof het nooit anders was.
Maar jij ontglipt me wel, steevast opnieuw bouw jij verder aan die wereld
…mijn wereld
…jouw wereld
onze wereld
Alsof het nooit anders was