De Helderheid der dagen
is net geoogst.
En in hun haast,
duwen de sterren mij omver.
Mijn iddylische ideeënstrijd
wordt
een aarzellende speeltijd
waar het wachten
op de
geboorte
van die ene bloem
plaats heeft gemaakt
voor de
HERFST
van mijn gedachten.
Ik kan niet meer met je mee.
Of mischien wil ik gewoon niet?
Al verlangend vlinders volgen
weg
van de gehouwenheid van
onze onspraakzame liefde.
Ik ga niet met je mee,
trouwens,
ik drink niet eens thee
en zeker niet in het verleden