Bijna
Het donkere silhouet van huizen en bomen
rijgt de horizon aaneen.
De ochtendspits van mijn gedachten
trekt zich traag op gang.
Het duurt niet lang
eer karmozijnrode penseelstrepen
het schuchtere wolkendek openrijten.
De schilder doet maar wat, dacht ik
maar dit denken holt de werkelijkheid achterna.
De hemel overweldigt en doet stilstaan
terwijl aanzwellend verkeer anders suggereert.
Bijna zie ik klaarheid
in mijn hoofd
hou ik vast
aan wat net niet is.
Veer Langendries