Black-out

Hazelof
8 jan. 2019 · 0 keer gelezen · 1 keer geliked

BLACK-OUT

Scène 1: (de dochter ligt in de sofa, luistert naar muziek op haar hoofdtelefoon,

de echtgenote holt op)

 

                                   ECHTGENOTE

Engeltje! Het is zover. Papa komt terug thuis!

(merkt dat de dochter het niet hoort, rukt haar de hoofdtelefoon van het hoofd) 

Het is zover. Papa komt terug thuis!

 

                                   DOCHTER

(droog) Halleluja.

 

                                   ECHTGENOTE

Het ziekenhuis heeft gebeld: ze brengen hem, ze zijn onderweg! (ruimt gejaagd op)

 

                                   DOCHTER

Wat zijt ge nu allemaal aan het doen?

 

                                    ECHTGENOTE

(staat bruusk stil) Niks. Wachten. Op papa.

 

                                   DOCHTER

Dàt kennen we. Wachten op Godot.

(we zien een schaduw achter het gordijn, iemand luistert ongezien mee)

 

                                   ECHTGENOTE

Engeltje, doe vandaag een beetje uw best.

 

                                   DOCHTER

Waar is dàt goed voor?

 

                                   ECHTGENOTE

Papa heeft nog last van zijn ongeluk, we moeten lief voor hem zijn.

 

                                   DOCHTER

O nee...

 

                                   ECHTGENOTE

O nee? O ja!

 

Scène 2:                    PARTIJVOORZITTER

(komt op door het gordijn, met een brede glimlach) O nee!

 

                                   ECHTGENOTE

(geschrokken) O nee?

 

                                   PARTIJVOORZITTER

We moeten niet lief voor hem zijn. Meer zelfs: we mogen niet lief voor hem zijn.

 

                                   DOCHTER

Oef, bedankt.

                                   PARTIJVOORZITTER

Ik heb met de specialist gesproken: we moeten met hem omgaan op exact dezelfde manier als we dat al jaren doen. Alsof er niks gebeurd is.

 

                                   ECHTGENOTE

Niks gebeurd!? Ik was hem bijna kwijt...

 

                                   PARTIJVOORZITTER

Correct, hij heeft een zware klap gekregen. Fysiek is hij nu gelukkig weer de oude, maar we willen hem helemààl terug zoals hij was voor het ongeval, voor de onfortuinlijke intrede van het geheugenverlies. Wij missen hem allen, u uw dierbare echtgenoot, u uw dierbare papa...

 

                                   DOCHTER

'Dierbaar'? Niet overdrijven...

 

                                   ECHTGENOTE

Engeltje!

 

                                   PARTIJVOORZITTER

...maar ook wij natuurlijk.

 

                                   ECHTGENOTE

U bedoelt 'de partij'?

 

                                   PARTIJVOORZITTER

Ik bedoel 'de natie'. Het hele land heeft hem nodig, onze dierbare premier, in het volle bezit van zijn mentale capaciteiten, vàn zijn geheugen. We zetten alles op alles, het moét lukken, we brengen hem terug! Tegen traumatische amnesie bestaat maar 1 remedie, dat is routine:  het scrupuleus uitvoeren van zijn dagelijkse handelingen, zijn jarenlange gewoonten. Alleen door dat te doen hebben we een reële kans dat zijn geheugen volledig terug keert.

 

                                   ECHTGENOTE

U bedoelt: gewoon verder leven zoals we dat deden voor het ongeval?

 

                                   PARTIJVOORZITTER

Correct. Het leven zoals het was. De goede oude tijd!

 

                                   ECHTGENOTE

(sip) De goede oude tijd.

(we zien een schaduw achter het gordijn)

 

                                   PARTIJVOORZITTER

Begrijpt u wat u moet doen? Bent u daar klaar voor?

 

                                   ECHTGENOTE

'Het leven zoals het was'? Dat moet lukken. Ik heb er jaren ervaring in.

 

                                   PARTIJVOORZITTER

(tot de persoon achter het gordijn) Karen, laat hem binnen!

(tot de echtgenote) De pers weet hier nog niets van. Dat willen we zo houden, ja?

Scène 3: (de premier wordt via het gordijn door iemand opgeduwd)

 

                                   PARTIJVOORZITTER

Meneer de premier!

 

                                   ECHTGENOTE

(op hem af om hem te omhelzen) Ah, eindelijk! Welkom thuis, ik ben zo blij, Paul..

(de premier verdwijnt geschrokken weer achter het gordijn, de echtgenote valt stil)

 

                                    PARTIJVOORZITTER

Mevrouw, doet u altijd zo als uw man 's avonds thuis komt?

 

                                   DOCHTER

(grinnikt) Ik dacht het niet.

 

                                   PARTIJVOORZITTER

Wat is dan wel de gewoonte?

 

                                   ECHTGENOTE

Hij komt binnen, ik laat hem zijn vaste whisky inschenken en opdrinken.

 

                                   PARTIJVOORZITTER

En wat hadden wij afgesproken?

 

                                   ECHTGENOTE

Doen zoals we altijd doen.

 

                                   PARTIJVOORZITTER

Correct. Of wilt u hem nog meer in de war brengen?

 

                                   ECHTGENOTE

U heeft gelijk. Ik zal het niet meer doen.

 

                                   PARTIJVOORZITTER

Ik haal hem wel terug. We beginnen gewoon opnieuw.

(trekt de premier op, houdt hem stevig vast)                                                                                   

                                   PARTIJVOORZITTER

Meneer de premier!

 

                                            PREMIER

(kijkt niet begrijpend rond) De premier? Waar?

 

                                   PARTIJVOORZITTER

Dat bent u. Alles is onder controle. U bent thuis.

U zal wel moe zijn? U wil nu uw whisky?

 

                                             PREMIER

(kijkt niet begrijpend) Ik? Ik lust geen whisky.

 

                                   PARTIJVOORZITTER

(lacht geforceerd) Hahaha, hij lust geen whisky. (doet teken, de anderen lachen mee)

 

                                            PREMIER

Ik heb nooit whisky gelust, nooit van mijn leven.

 

                                   PARTIJVOORZITTER

Grapjas! Ik laat u bij uw familie, in de veilige handen van uw lieftallige echtgenote.

 

                                            PREMIER

 (kijkt niet begrijpend rond) Echtgenote? Waar?

 

                                   PARTIJVOORZITTER

(wijst haar aan) Uw echtgenote!

 

                                            PREMIER

Ah zo. (hij schudt zijn echtgenote formeel de hand) Mevrouw.

 

                                   ECHTGENOTE

Maar... Paul, ik ben het: Helena!

 

                                            PREMIER

(bekijkt haar zonder herkenning) Ah zo. Mevrouw Helena, aangename kennismaking!

 

                                   ECHTGENOTE

(trekt haar hand los, emotioneel) Excuseer, ik moet weg.

(snel af)

 

                                   PARTIJVOORZITTER

Euh.. Correct. - Ik laat u in de handen van uw charmante dochter.

 

                                            PREMIER

(kijkt niet begrijpend rond) Dochter? Waar?

 

                                   DOCHTER

(wuift hem toe) Hier, pa, op de sofa.

 

                                            PREMIER

Ah. (hij schudt zijn dochter formeel de hand) Juffrouw, aangename kennismaking!

 

                                   DOCHTER

(trekt haar hand los) Stop met raar doen. Sorry, ik moet weg.

(snel af)

 

                                   PARTIJVOORZITTER

Euh.. Correct. Ik zie u morgen. Dan praten we bij. Stel ik u op de hoogte van de recente ontwikkelingen van de laatste...jaren. Het beste met uw herstel!

(snel af door het gordijn, maar duikt meteen terug op)

De partijvoorzitter!

 

                                            PREMIER

(kijkt niet begrijpend rond) Partijvoorzitter? Waar?

 

                                   PARTIJVOORZITTER

Dat ben ik! Was ik vergeten te zeggen. Tot morgen!

(snel af)

 

                                            PREMIER

Ah. Mevrouw, aangenaam! (wil de hand van de partijvoorzitter schudden,

maar die is weg, hij zoekt)

 

Scène 4:                    SECRETARESSE

(op door het gordijn, doet hem schrikken) Joehoe! Geen paniek, ik ben er nog, Karen!

 

                                            PREMIER

(staart haar niet herkennend aan) Karen..?

 

                                   SECRETARESSE

Uw secretaresse. Al 10 jaar trouwe dienst!

 

                                            PREMIER

Ah. (hij schudt haar formeel de hand) Juffrouw, aangename kennismaking!

 

                                   SECRETARESSE

U herkent echt helemaal niemand..?

 

                                            PREMIER

(beschaamd) Euh... Nee.

 

                                   SECRETARESSE

Toch wel! Kijk eens naar die foto!

(wijst een grote foto aan van de premier) Daar! Dat bent u!

 

                                            PREMIER

(staart er naar) Ik..?

 

                                   SECRETARESSE

Ja, dat is de premier van ons land!

 

                                            PREMIER

(lacht ongelovig) Nee!

 

                                   SECRETARESSE

(lacht met hem mee) Ja! Dat bent u, in volle glorie! Knappe vent, ja?

 

                                            PREMIER

Ja...? (vindt het hilarisch) Nee!

 

                                   SECRETARESSE

(idem) Ja! U bent de premier! U woont hier! U bent thuis..!

 

                                            PREMIER

Néé..!

 

                                   SECRETARESSE

Nee? Ook goed! Doe dan maar alsof ge thuis zijt! Neem maar een whisky, zoals altijd! Misschien komt uw geheugen dan terug.

(gaat lachend af) Tot morgen, premier!

 

                                   DE PREMIER

(stopt bruusk met lachen,  kijkt ernstig de zaal aan, almaar perplexer)

Ik ben de premier... Ik ben thuis... Ik heb een vrouw... Ik heb een dochter...

Ik lust whisky...

Niet te geloven.

(donkerslag)

 

Scène 5: (de dochter ligt in de sofa, luistert naar muziek op haar hoofdtelefoon,

de premier staat achter haar, kijkt haar vertederd aan - de echtgenote kijkt ongezien aan het gordijn mee)

 

                                   DOCHTER

Blijft ge daar nog lang staan?

 

                                   PREMIER

Waarom?

 

                                   DOCHTER

Dat werkt op mijn zenuwen.

(de premier zet zich neer, kijkt haar vertederd aan)

Heb ik soms iets aan van u? Doe eens normaal, vent. Gij doet raar.

 

                                   PREMIER

Waarom?

 

                                   DOCHTER

Ge doet dat anders nooit. En ge moet doen wat ge normaal doet.

 

                                   PREMIER

Waarom?

 

                                   DOCHTER

Omdat ik het zo gewoon ben: gij doet uw ding, ik het mijn.

 

                                   PREMIER

Waarom?

 

                                   DOCHTER

Dat is gemakkelijk: voor u, maar vooral voor mij.

 

                                   PREMIER

Waarom?

 

                                   DOCHTER

'Waarom, waarom?' Zijt ge een vader of zijt ge een kind? Laat mij gerust!

 

                                   PREMIER

Waarom?

 

                                   DOCHTER

Waarom dat ik u gerust moet laten? Omdat ik wil dat ge mij gerust laat, daarom! (kwaad af)

 

Scène 6:                    ECHTGENOTE

(komt naar voor, mat) Goed, Paul: dat klinkt al een beetje als het leven zoals het was.

 

                                   PREMIER

Oei. Wat doe ik verkeerd?   

 

                                   ECHTGENOTE

Ge doet anders. Anders dan anders. En ge moet doen wat ge altijd doet - bevel van de dokter: pak u een whisky, ga naar uw bureau en werk. Dat is wat gij doet.

 

                                   PREMIER

Oei. Alle dagen de hele dag?

 

                                   ECHTGENOTE

Alle dagen de hele dag.

 

                                   PREMIER

En wat doet u dan, alle dagen de hele dag?

 

                                   ECHTGENOTE

We zijn 20 jaar getrouwd, ge moogt me tutoyeren, ja?

Wat ik doe? Ik laat u gerust. 'Waarom?' Omdat gij wilt dat ik u gerust laat. (wil af)

 

                                   PREMIER

Ik wil dat gij mij gerust laat? Alle dagen de hele dag? (ze knikt)

Oei. Is dat al lang zo? (ze knikt)  Oei. En wat vindt gij daarvan?

 

                                   ECHTGENOTE

Gij wilt weten wat ik daar van vind?

 

                                   PREMIER

Ja. Ik wil alles weten.

 

                                   ECHTGENOTE

20 jaar zonder ooit iets te vragen, en nù wilt ge alles weten

- zijt ge op uwe kop gevallen?

 

                                   PREMIER

Ja. Dat is het probleem juist: ik bén op mijn kop gevallen.

 

                                   ECHTGENOTE

Oei. Het spijt me.

 

                                   PREMIER

Ik weet niks meer. Ik weet niet eens hoe gij heet.

 

                                   ECHTGENOTE

Helena.

 

                                   PREMIER

Helena... Ik wil u leren kennen.

 

                                   ECHTGENOTE

Dat is een beetje laat. Na al die jaren... Ik ken mezelf niet eens meer.

 

                                   PREMIER

Gij ook al niet? Griezelig, hè? Om zot van te worden.

 

                                   ECHTGENOTE

(knikt) Om zot van te worden.

 

                                   PREMIER

Maar gij kent mij. Ge staat al verder dan ik.

Vertel, alsjeblief. Hoe was ik? Als mens, als man?

 

                                   ECHTGENOTE

'Als man' nog wel? Dààr weet ik niks meer van, dàt is te lang geleden.

 

                                   PREMIER

Oei. Ik wist niet dat het zo erg was met ons. Helena, het spijt me.

 

                                   ECHTGENOTE

Daar ben ik niks mee. Laat het zijn. Doe maar gewoon wat ge altijd doet. (wil weg)

 

                                   PREMIER

Maar wacht..! Wat doe ik dan wat ik altijd doe, als ik thuis ben?

 

                                   ECHTGENOTE

 Wilt ge dat echt weten?

 

                                   PREMIER

Echt, Helena.

 

                                   ECHTGENOTE

Goed. Ik zal het u laten zien. Kijk naar mij. Ik ben u.

 

                                   PREMIER

Gij zijt mij?

 

                                   ECHTGENOTE

(met een lagere stem) Ik ben u. Gij zijt mij.

 

                                   PREMIER

Gij zijt mij. Ik ben u.

 

                                   ECHTGENOTE

Ik kom thuis, ik neem een whisky. (doet het)

 

                                   PREMIER

(met een hogere stem) Dag, Paul! (kust haar, lief) Alles prima? Hoe was uw dag vandaag?

 

                                   ECHTGENOTE

(stapt uit haar rol) Dat is héél lang geleden.

 

                                   PREMIER

Hoe? Sinds vanmorgen toch?

 

                                   ECHTGENOTE

Dat er gekust werd in de familie, en gepolst naar mekaars welzijn.

Dat doen wij niet meer.

 

                                   PREMIER

O... Oké Paul! Wanneer wilt ge graag eten?

 

                                   ECHTGENOTE

(kort en nors) Ik heb vanmiddag al gegeten.

 

                                   PREMIER

O... Ik heb eten gemaakt. Voor ons. Ik heb..

 

                                   ECHTGENOTE

Stop! Stil zijn, ik moet telefoneren. (tikt een nummer in)

 

                                   PREMIER

O... Oké Paul! Geen probleem, ik zal heel stil zijn..

 

                                   ECHTGENOTE

Ga ergens anders stil zijn.

 

                                   PREMIER

O... Oké Paul! Ik ga dan wel..

 

                                   ECHTGENOTE

Ik ben al weg.

(gaat, in de hoorn) Hallo, waarde collega. Alles prima! Hoe was uw dag vandaag?

  

                                   PREMIER

Zeg, Paul..!

(stapt uit de rol) Zeg, Helena..!

 

                                   ECHTGENOTE

(weer op, uit de rol) Ja, Paul..?

 

                                   PREMIER

Overdrijft ge niet een heel klein beetje?

 

                                   ECHTGENOTE

Helaas niet, nee.

 

                                   PREMIER

Dat was ik?

 

                                   ECHTGENOTE

Dat waart gij.

 

                                   PREMIER

Op een slechte dag..!

 

                                   ECHTGENOTE

Op een goeie dag..!

 (we zien een schaduw achter het gordijn, iemand luistert ongezien mee)

 

                                   PREMIER

Zo ben ik niet. Dat kan niet. Waarom ben ik zo?

 

                                   ECHTGENOTE

Dat vraag ik mij al 20 jaar af.

 

                                   PREMIER

Waarom eten wij niet met mekaar? Waarom spreken wij niet met mekaar?

 

                                   ECHTGENOTE

Dat vraag ik mij al 20 jaar af.

(een stilte)

 

Scène 7:                     PARTIJVOORZITTER

(treedt naar voor door het gordijn) Daar kan ik op antwoorden. Dat is simpel.

 

                                   PREMIER & ECHTGENOTE

Ah ja...?

 

                                   PARTIJVOORZITTER

Ah ja..! Omdat u het zo druk hebt, meneer de premier. Dossiers lezen. Toespraken. Persconferenties. Onderhandelingen voorbereiden. Politieke strategieën uitwerken.

U doet zoveel als u thuis bent, allemaal nuttige dingen voor het land.

(tot de echtgenote) Dank u voor uw medewerking.

Ik neem het van u over, u kan beschikken.

 

                                   ECHTGENOTE

Zoals altijd. (ze druipt af)

 

                                   PREMIER

Zij moet echt weg?

 

                                   PARTIJVOORZITTER

Correct. Wij hebben werk. Om u bij te werken.

En? (wijst op het hoofd) Komt er al iets terug? 

 

                                   PREMIER

Helaas, nee. Nog niets.

 

                                   PARTIJVOORZITTER

Shit. - We vliegen erin. Hebt ge uw huiswerk gemaakt?

 

                                   PREMIER

Oei, ik had huiswerk..? Dat weet ik niet meer: ik heb geheugenverlies.

 

                                   PARTIJVOORZITTER

Goed geprobeerd. Ik had u teksten gegeven om te lezen, te memoriseren.

 

                                   PREMIER

Oei, was dat tegen vandaag?

 

                                    PARTIJVOORZITTER

Doe niet kinderachtig. Wat zijn de doelstellingen van onze partij?

(de premier weet het niet) Zoek in uw geheugen. Waar draait het voor ons om?

 

                                   PREMIER

Ik zou zeggen...een gezond milieu?

 

                                   PARTIJVOORZITTER

Ho! Zijt ge soms een groene geworden door die klap tegen die boom?

 

                                   PREMIER

Oei. Ik zou zeggen...werk voor iedereen?

 

                                   PARTIJVOORZITTER

Zijt ge'r nu mee aan het lachen?

De doelstellingen van onze partij zijn: besparen én belasten.

 

                                   PREMIER

Oei. Was ik daar niet tegen?

 

                                   PARTIJVOORZITTER

Nee, verdomme, daar waart ge voor, daar zijt ge voor.       

 

                                   PREMIER

Oké. 'Besparen én belasten.' Daar ben ik voor.

 

                                   PARTIJVOORZITTER

Correct. Volgende vraag: wat staat er in ons officieel partijprogramma?

 

                                   PREMIER

(blij) 'Besparen én belasten.' Daar ben ik voor!

 

                                   PARTIJVOORZITTER

Ho! Dat zet ge toch niet in het programma! We moeten stemmen winnen,

perceptie is alles: in ons programma zetten we zaken als een gezond milieu,

werk voor iedereen...

 

                                   PREMIER

Ik snap niks van politiek. Ik weet niet of dat wel iets voor mij is.

 

                                   PARTIJVOORZITTER

Ge hebt het 20 jaar gedaan. Dit is niet het moment om te vluchten.

De verkiezingen staan voor de deur, de opiniepeilingen zijn een ramp.

Gij zijt de enige die nog stemmen trekt. Gij moet zo snel als kan weer in de politiek.

 

                                   PREMIER

Maar hoe kan ik nu in de politiek, als ik niet meer weet wat mijn ideeën zijn?

 

                                   PARTIJVOORZITTER

Wees gerust, in de politiek valt dat niet op.

 

                                   PREMIER

Hoe kan ik mijn eigen stem laten horen, als ik mijn stem kwijt ben?

 

                                   PARTIJVOORZITTER

Uw eigen stem? Eerst de stem van de kiezer, dan pas uw eigen stem. Eerst de verkiezingen terug winnen. Dan treedt ge maar af en kunt ge uzelf terug winnen.

 

                                   PREMIER

(in de war) Dus ik kom op, ik win, en dan treed ik af..?!

 

                                    PARTIJVOORZITTER

Er gaan al roddels dat ge definitief buiten strijd zijt. Ge moet op TV komen, een speech geven, laten zien dat ge sterk staat. Dus moet ge zo snel mogelijk weer de oude worden, Paul. Dus moet ge leren. Door te leren komt alles terug. Dàt is de enige weg. Hier, uw speech.

(geeft de premier papieren, knipt met de vingers, de secretaresse komt op,

beveelt haar) Laat hem zijn speech oefenen, op kracht!

Maak dat de premier verdomme weer de premier is!

(gaat af)

 

Scène 8:                    PREMIER

Mijn speech? Heb ik dat geschreven? Was ik ook al vergeten.

 

                                   SECRETARESSE

Nee, dat is de speech van de voorzitter.

 

                                   PREMIER

Wat moet ik daar dan mee? (geeft het haar)

 

                                   SECRETARESSE

Dat is de speech van de premier. (reikt hem de speech terug aan)

 

                                   PREMIER

Hoe, van wie is het nu?! Van de voorzitter of van de premier?

 

                                   SECRETARESSE

Van alle 2: hij wordt geschreven door de voorzitter en voorgelezen door de premier.

 

                                   PREMIER

Hij schrijft wat ik moet zeggen?

Ik snap niks van politiek. Laat iemand anders dat maar voorlezen.

 

                                   SECRETARESSE

Nee, baas. Ge kunt hier echt niet onderuit. Het moét.

 

                                   PREMIER

(zucht) Als het dan echt moet.

(de secretaresse grinnikt)

Wat is er zo grappig?

 

                                   SECRETARESSE

10 jaar lang waart gij mijn baas. Nu ben ik 'baas boven baas'.

 

                                   PREMIER

En? Wat voor baas was ik eigenlijk?

 

                                   SECRETARESSE

Bazig. Ongeduldig, opvliegend. Een heel moeilijke mens.

 

                                   PREMIER

Was ik dat? Mijn excuses. Ik herken mijzelf niet.

 

                                   SECRETARESSE

Ik herken u ook niet meer. Ge waart keihard, iedereen was bang voor u.

Iedereen behalve ik. Ik hoef geen excuses, tegen mij waart ge lief, héél lief.

 

                                   PREMIER

Oef, ik voel me al iets beter.

 

                                   SECRETARESSE

(dubbelzinnig) Ge weet er echt niks meer van, hé..?

 

                                   PREMIER

Waarvan?

 

                                   SECRETARESSE

Van ons..?

 

                                   PREMIER

Van ons?

 

                                   SECRETARESSE

Hoe kunt ge dat vergeten, hoe is het mogelijk..?

 

                                    PREMIER

Oei. Gij bedoelt toch niet...wat ik denk dat ge bedoelt?

 

                                   SECRETARESSE

Wat denkt gij dat ik bedoel..?

 

                                   PREMIER

Oeioei. Als gij bedoelt wat ik denk dat gij bedoelt, dan denk ik dat gij bedoelt...

(ze lacht en knikt geil)

Oeioeioei. Wie is daarmee begonnen?

 

                                   SECRETARESSE

Wie denkt ge, wie is er de baas?

 

                                   PREMIER

(almaar meer opgejaagd) Ik ben er dan toch ook als eerste mee gestopt?

 

                                   SECRETARESSE

Ermee gestopt, waarom zoudt ge? Ge had het zo graag..!

 

                                   PREMIER

Hoe serieus was het? Hoe diep ging het?

 

                                   SECRETARESSE

(giechelt) 'Hoe diep'? Wat bedoelt ge met 'diep'..?

 

                                   PREMIER

Ben ik zo? Dat kan niet, zo een man ben ik toch niet?

 

                                   SECRETARESSE

Welke man is er niet zo..?

 

                                   PREMIER

Stop met vragen, ik wil antwoorden! Ik weet niks, ik word zot! Dat moét gedaan zijn!

 

                                   SECRETARESSE

Laten we beginnen aan uw speech.

 

                                   PREMIER

(gooit hem fel weg) Dat is godverdomme mijn speech niet,

hoe dikwijls moet ik dat nog zeggen!!

 

                                   SECRETARESSE

Wow, wat een kracht! Ge zijt er helemaal klaar voor, voor uw speech!

Ik herken u weer, ge wordt stilaan de oude, de premier is terug de premier!

(de premier zakt met een diep smartelijke kreun weer ineen)

Misschien nog niet helemaal. We hebben nog een beetje werk.

(donkerslag)

 

Scène 9: (de dochter ligt in de sofa, luistert naar muziek op haar hoofdtelefoon,

de premier staat ongezien achter haar, kijkt de zaal peinzend aan)

 

                                   PREMIER

Weten of niet weten, dàt is de vraag. Alles onthouden, of niks onthouden.

Wat is het beste? Ofwel: u elk ding herinneren wat ge gedaan hebt in uw leven:

(warm) al wat gelukt is, de wapenfeiten, meesterwerken...

(bekijkt dochter) ..zoals mijn allerliefst engeltje.. - als ze me hoorde,

ze zou me vermoorden.

(kil) Maar samen met  de successen blijven u dan ook al uw fouten bij, uw stommiteiten, de kansen die ge liet liggen, de klootzak die ge waart...

Ofwel: u niks meer herinneren van wat voorbij is.

(warm) Vrij zijn van de last van 't verleden, de schaamte. Licht als een veer, fris als een maagd.

(kil) Maar dan zijt ge ook al uw schone souvenirs kwijt, uw herinneringen aan geluk,

om te koesteren, u aan op te warmen op koude dagen.

Wat is het minst slechte? Weten of niet weten, dàt is de vraag...

(zucht) Ik heb geen antwoord.

 

                                   ECHTGENOTE

(op door het gordijn) En? (wijst op zijn hoofd) Komt het stilaan terug?

 

                                   PREMIER

Gij ook al. Nee. Ik ben en ik blijf een vreemde.

 

                                   ECHTGENOTE

(geeft hem een hand) Dag vreemde man. Aangenaam.

 

                                   PREMIER

Ik heb zo veel vragen.

 

                                   ECHTGENOTE

Ik heb zo veel antwoorden.

 

                                   PREMIER

Bijvoorbeeld: hoe lang zijn wij getrouwd?

 

                                   ECHTGENOTE

Iets meer dan 20 jaar.

 

                                   PREMIER

Echt? Gefeliciteerd met uw jubileum, Helena.

 

                                   ECHTGENOTE

Bedankt, Paul. Gij ook.

 

                                   PREMIER

We hebben dat toch gevierd? Iets gezelligs? Een diner? Een cadeau?

Champagne voor u?

 

                                   ECHTGENOTE

Champagne..? Nee. Càmpagne, voor u. Verkiezingen.

 

                                   PREMIER

Oei, niet gezellig. D'r moet toch iets geweest zijn..?

 

                                   ECHTGENOTE

Ja. Oostende.

 

                                   PREMIER

Ah, een weekendje weg? Een uitstapje, voor ons twee?

 

                                   ECHTGENOTE

Een politiek congres, voor u. Echtgenoten niet toegelaten.

 

                                   PREMIER

Oei, niet gezellig.

 

                                   ECHTGENOTE

(kil) Alleen Karen mocht mee. Voor u.

 

                                   PREMIER

Karen? De....secretaresse?

 

                                   ECHTGENOTE

De....secretaresse. Zo werd het toch nog gezellig. Voor u. En voor Karen natuurlijk.

 

                                   PREMIER

(stilte) Het spijt me, nog maar eens. Het wordt eentonig. Een geluk dat dit geen toneelstuk is.  Nee, ik wou dat het toneel was, niet echt... - Ik wil niks meer te weten komen over mezelf. Hoe meer ik te weten kom, hoe minder ik mezelf herken.

Ik kijk in de spiegel: ik zie niks, ik ben weg. Ik ben hem kwijtgeraakt,

mijn beste vriend. Mijn enige vriend, zo te zien.

 

                                    ECHTGENOTE

Welkom in de club.

 

                                   PREMIER

Hè?

 

                                   ECHTGENOTE

Bij mij is dat ook, al jaren. Ik kijk naar u: ik zie niks. Gij zijt weg. Mijn man is vertrokken, toen hij de premier werd. Veranderd, niet van buiten, maar van binnen.

Ik ben hem ook kwijtgeraakt, mijn beste vriend, mijn enige vriend. Zo voelt dat.

 

                                   PREMIER

(knikt) Dat is hetzelfde.

 

                                   ECHTGENOTE

Dan hebben we toch iets gemeenschappelijks. (kijkt de dochter aan) Naast dat daar.

 

                                   PREMIER

(bekijkt haar ook, fier) Ja. Een dochter met pit. Ze laat zich door niemand doen.

 

                                    ECHTGENOTE

Helemaal haar pa. Ze zal het nog ver schoppen.

 

                                    PREMIER

Wie weet? De eerste vrouwelijke premier..?

 

                                   ECHTGENOTE

Laat het uit. - Gefeliciteerd met uw dochter, Paul.

 

                                   PREMIER

Gij ook, Helena. Dat hebben we toch maar, samen.

 

                                   ECHTGENOTE

Kunnen ze ons niet meer afpakken.

 

                                   PREMIER

Bedankt. Ik denk dat ik gek zou worden als we dit niet hadden, deze gesprekken.

Raar dat we dit niet deden toen we mekaar kenden, en wel nu we mekaar

niet kennen.

 

                                   ECHTGENOTE

Dat komt omdat gij een ander zijt dan die waar ik mee getrouwd was.

Gij lijkt meer op de Paul van het begin, ons begin, voordat hij de premier werd.

Makkelijker om mee te spreken. Minder uitroeptekens, meer vraagtekens.

 

                                   PREMIER

Hoe voelt dat?

 

                                   ECHTGENOTE

Dat voelt goed.

 

                                   PREMIER

Genoeg over mij. Gij weet alles van mij en ik weet niks van u. Dat is niet eerlijk.

 

                                   ECHTGENOTE

Dat is niet eerlijk, nee. Ge zijt mij gewoon vergeten. Ik ben en ik blijf voor u een vreemde.

 

                                   PREMIER

Schandalig. Daar ga ik werk van maken. (geeft haar een hand) Dag vreemde vrouw. Aangenaam.

 

                                   ECHTGENOTE

Kijk naar uzelf. Ik ben nog helemaal dezelfde als wie ik was in het begin, ons begin,

voordat ik de vrouw van de premier werd. Veranderd van buiten - helaas - niet van binnen. Ik weet nog alles. Hoe gij toen waart, in mijn ogen, dat is nog niet weg.

Gij zijt nog niet weg.

 

                                   PREMIER

Dat is goed nieuws.

 

                                    ECHTGENOTE

Zo voelt dat toch.

 

                                   PREMIER

En? Voelt dat goed?

 

                                   ECHTGENOTE

Dat voelt heel goed.

(ze kijken elkaar glimlachend aan,

plots staat de dochter op uit de sofa,  ze schrikken, de echtgenote trekt de premier snel neer achter de sofa,

de dochter gaat een paar stappen van de sofa weg, stopt, ze herinnert zich iets vreemds te hebben gezien,

ze sluipt op haar passen terug, ze kijkt achter de sofa,

trekt grote ogen van verbazing naar de zaal,

 donkerslag)

 

Scène 10: (deze keer ligt de echtgenote in de sofa, en luistert naar muziek op haar hoofdtelefoon, de dochter staart haar perplex aan

- de premier kijkt ongezien aan het gordijn mee)

 

                                   ECHTGENOTE

(heel relaxed) Blijft ge daar nog lang staan..? Heb ik soms iets aan van u...?

 

                                   DOCHTER

Wat ligt gij daar te doen?

 

                                   ECHTGENOTE

Wat ligt gij hier anders te doen?

 

                                   DOCHTER

Gij doet raar. En wat deed gij met onze pa op de grond, achter de sofa? Dat was héél raar.

 

                                   ECHTGENOTE

(breed glimlachend) Maar engeltje toch...

 

                                   DOCHTER

Niks engeltje! Engeltje is het beu! Kan er nu niemand meer normaal doen?

 

                                   ECHTGENOTE

Ik kan daar niks aan doen. Uw vader brengt mij in de war. Hij is totaal anders.

 

                                   DOCHTER

Zeg dat wel. Ik had nooit gedacht dat ik dat nog zou zeggen, maar ik mis de oude.

 

                                   ECHTGENOTE

Ik niet.

 

                                   DOCHTER

Vroeger wist ge tenminste wat ge aan hem had.

 

                                   ECHTGENOTE

Ja. Niks.

 

                                   DOCHTER

Hij was hard als ijzer. Hij was cool.

 

                                   ECHTGENOTE

Koel als ijs. Een ijsman.

 

                                   DOCHTER

Hij was de vijand om me tegen af te zetten, de slechte. Ik was tegen hem dus ik was de goeie. Nu ineens ben ik mijn vijand kwijt, schiet er niks meer van hem over.

 

                                   ECHTGENOTE

De ijsman is gesmolten.

 

(het gezicht van de premier verschijnt tussen de gordijnen, hij kijkt)                            

 

                                   DOCHTER

(minachtend) Nu staat daar een softie, een sukkel, een loser...

 

                                   ECHTGENOTE

Gelukkig maar.

 

                                   DOCHTER

Een mossel. Hij weet niet wie hij is, hij weet niks. Hij staat daar maar, een zombie.

Ik kan geen vriendinnen meer aan huis laten komen, ik ben beschaamd in zijn plaats.

De hele dag gaapt hij mij aan, kwijlend, vol van een walgelijk soort...

 

                                   ECHTGENOTE

...liefde.

 

                                   DOCHTER

(een geluid van walging) ...Ik weet verdomme niet meer wat ik tegen hem

moet zeggen, of doen.

 

                                   ECHTGENOTE

(glimlachend) Ik ook niet. En hij ook niet tegen mij. Spannend!

 

                                   DOCHTER

Verwarrend! Als hij nu ineens de goeie is, wie ben ik dan? De slechte?

Ik kan niet wachten tot hij weer de oude is. Dan kan ik eindelijk weer de oude zijn.

 

                                   ECHTGENOTE

Geef mij maar de nieuwe. Dan kan ik ook -eindelijk- weer nieuw zijn.

 

Scène 11: (hij grijnst, opent de gordijn)

 

                                    ECHTGENOTE

(schrikt) Paul! Hoe lang staat ge daar al te luisteren?

 

                                   PREMIER

Hoe lang zit ge daar al te kletsen? (schenkt zich een whisky uit)

 

                                   ECHTGENOTE

Wat gaat gij doen?

 

                                   PREMIER

Last van uw ogen?

 

                                    DOCHTER

Hij neemt een whisky...

 

                                   ECHTGENOTE

Hij neemt een whisky..?

(tot de premier) Gij neemt een whisky..!?

 

                                   PREMIER

Last van uw geheugen? Ik neem al 20 jaar een whisky voor het eten, als ge dat nog niet weet.

 

                                   ECHTGENOTE

Maar gij lust toch geen whisky?

 

                                   PREMIER

Ik lust geen whisky? Waarom neem ik dan al 20 jaar een whisky voor het eten? Leg eens uit.

 

                                   DOCHTER

Gij lust geen whisky, vent! Gij hebt nooit whisky gelust, nooit van uw leven!

 

                                   PREMIER

Ik denk dat ik vandaag maar een dubbele neem.

Dat soort conversatie maakt van een mens een alcoholieker.

 

                                   DOCHTER

Ziet gij wat ik zie..?

 

                                   ECHTGENOTE

Denkt gij waar ik aan denk..?

 

                                   PREMIER

Wijvenconversatie. (slaat de whisky in één teug achterover)

 

                                   ECHTGENOTE

O nee. Hij is terug de oude..!

 

                                   DOCHTER

Yes! Back to normal!

 

                                   PREMIER

Heb ik soms iets aan van u? Ben ik soms een toeristische attractie?

 

                                   ECHTGENOTE

Nee, natuurlijk niet.

 

                                   PREMIER

(tot de dochter) Hebt gij geen huiswerk?

(klapt in handen) Hop hop, werk te doen!

(de dochter springt op, holt af)

Dank u!

(tot de echtgenote) Moet gij niet koken? Eten wij niet vanavond?

(klapt) Hop hop, werk te doen!

(de echtgenote springt op, holt af)

Dank u!

(grijnst breed) Zoals die mij bekijken. Ik moet wel een héél knappe vent zijn...

 

Scène 12:                   PREMIER

Karen...! Ge moest hier al zijn!

 

                                   SECRETARESSE

(komt gejaagd opgerend) Aha! Meneer heeft mij nodig?

 

                                   PREMIER

In slaap gevallen? (klapt in handen) Hop hop, werk te doen!

 

                                   SECRETARESSE

(heel blij) Yes! Zo te horen is de premier helemaal terug?

 

                                   PREMIER

(plechtig opstaand) Terug van weg geweest - zowel in lichaam als in geest.

Viert allen feest! Ik ben hier in levende lijve. Gekomen om te blijven.

 

                                   SECRETARESSE

Dat moet ik opschrijven!

 

                                   PREMIER

Ik heb een grandioos idee! Ge weet het niet, nee?

 

                                   SECRETARESSE

Ik...ben niet helemaal mee.

 

                                   PREMIER

Wie komt er morgen live op je TV..? Niemand minder dan onze premier!

 

                                   SECRETARESSE

Jippiejee!

(donkerslag)

 

Scène 13: (de partijvoorzitter zit in de sofa, de echtgenote zit met de dochter in de sofa (een andere locatie), allen wachten, kijken naar de TV, gesitueerd in de zaal)

 

                                   PARTIJVOORZITTER

(tegen zaal) Ben ik blij dat hij terug is. Ik zag alles de afgrond ingaan: de partij, mijn carrière. En dan, opeens, stààt hij er weer, als een echte leider. Het is een mysterie. Een wonder! Hij kan ons allemaal redden. Het scenario kon niet beter zijn!

De kijkcijfers zijn gigantisch: de terugkeer van de verloren vader, vader van het vaderland!

 

                                   DOCHTER

Hoe heeft hij dat nu geflikt?

Hoe komt zijn geheugen zo ineens terug, heeft hij dat al verteld?

 

                                   ECHTGENOTE

Hij vertelt mij niks. Het is terug helemaal zoals vroeger. Ik snap weer niks van hem.

 

                                   DOCHTER

Zijt dan content dat uw vent u terug herkent!

Dat het leven weer voortgaat, zoals vroeger?

 

                                   ECHTGENOTE

(zucht diep) God ja, ik ben in extase. In de zevende hemel.

 

(we horen een TV-jingle, het licht gaat aan op de premier, die zit aan een tafel,

kijkt de camera, in de zaal, aan)

 

                                   PARTIJVOORZITTER

Eindelijk. Komaan, man. Doe het!

 

                                   ECHTGENOTE

Moeten we daar nu echt naar kijken? Ik heb hem al zo dikwijls op TV gezien.

 

                                   DOCHTER

Laat opstaan! Ik wil zien of hij echt helemaal terug is.

 

Scène 14:                   PREMIER

Dag. Ik val via de TV bij u binnen, maar ik zal niet lang misbruik maken van uw gastvrijheid. Ik heb u een mededeling te doen, die, denk ik, niet bij iedereen in goede aarde zal vallen. Door een zwaar ongeval was ik tijdelijk mijn geheugen kwijt.

Velen, zeker de oppositie, dachten, nee hoopten al definitief van mij af te zijn.

 

                                   PARTIJVOORZITTER

Correct! Goed bezig!

 

                                   PREMIER

Maar zoals u ziet ben ik medisch weer klaar voor de strijd,

tot mijn grote tevredenheid. Tot spijt van wie het benijdt.

 

                                   PARTIJVOORZITTER

Die zit! 1-0!

 

                                   DOCHTER

Coole gast, onze pa.

 

                                   ECHTGENOTE

Ik ga slapen. Ik kan daar niet tegen. (gaat van de TV weg)

 

                                   PREMIER

Tot zover de officiële speech. (legt zijn papieren weg)

 

                                   PARTIJVOORZITTER

Hè!? De tekst is nog niet gedaan!

 

                                   PREMIER

(improviseert) Sta mij toe iets persoonlijks te zeggen.

Door mijn black-out heb ik iets geleerd...

 

                                   PARTIJVOORZITTER

Dat heb ik toch niet geschreven!?

 

                                   PREMIER

...heb ik kunnen nadenken over de zwakke én de sterke momenten van het leven.

 

                                   DOCHTER

Niet te heavy, hé pa.

 

                                   PREMIER

Hoe zwàk is een man als hij moederziel alleen staat. Als hij niemand kent,

niemand herkent, zelfs zichzelf niet. Als hij geen herinneringen heeft om te delen, geen verleden, dus ook geen toekomst. Wie niet meer weet vanwaar hij komt,

weet niet waar hij naartoe gaat.

 

                                   PARTIJVOORZITTER

Wat zègt die nu..!?

 

                                   ECHTGENOTE

Wat zegt die nu..!?

 

                                   PREMIER

Maar hoe stèrk is een man als alles tot hem terugkomt, hij zijn plaats terug vindt, als hij welkom is, zoals hij kan zien in de lieve ogen van zijn vrouw, van zijn dochter...

 

                                   DOCHTER

Laat mij d'r buiten, pa!

 

                                   PREMIER

En...hoe zwàk is een man als hij een plaats krijgt, aan het hoofd van een familie,

aan het hoofd van een land, maar hij totaal vergeten is wat hij daarmee kan doen.

Als zijn familie hem, mij, liever naar het werk ziet vertrekken dan thuiskomen.

Als ik u thuis, wiens vertrouwen ik gekregen heb, nooit de waarheid zeg,

maar u blaasjes wijsmaak, u een gezond milieu beloof, en werk voor iedereen,

als dekmantel om te kunnen besparen, én belasten.

 

                                   PARTIJVOORZITTER

(kreunt) Nee, niet correct...

 

                                   PREMIER

En...hoe stèrk is een man als hij, excuseer de woordkeuze, de ballen heeft om dat toegeven. Als hij, als ik, op TV kom om u, de burger, te zeggen dat ik niet vraag om een herverkiezing, om een tweede ambtstermijn, omdat ik dat gewoon niet verdien.

 

                                   PARTIJVOORZITTER

Wàt?! Hij is compleet gek geworden!

 

                                   PREMIER

Mijn carrière als premier, als politicus stopt hier en nu. Ander en beter.

 

                                   PARTIJVOORZITTER

(krimpt helemaal ineen) Zet dat af! Zet dat af!

 

                                   PREMIER

Als ik op TV kom om u, mijn vrouw, te zeggen dat ik vraag om een herverkiezing thuis, om een tweede ambtstermijn in mijn huwelijk, hoewel ik dat gewoon niet verdien.

 

                                   ECHTGENOTE

(staat aan de grond genageld) Pàul...?

 

                                   PREMIER

Omdat ik alles op alles wil zetten om opnieuw te beginnen. Van nul af aan.

Maar dan goed.  Eva, ik zal niet op u besparen, u belasten, gij moogt mij belasten.

Ik wil alleen uw premier zijn, van niemand anders. 

 

                                   DOCHTER

(een kreun van walg) Ik zal het morgen op school weer moeten uitleggen...

 

                                   PREMIER

Dàt heeft mijn black-out mij geleerd. Dat knoop ik vanaf nu in mijn geheugen.

Het verleden is weg. Ik kan niet achteruit kijken. Ik kijk vanaf nu alleen maar vooruit.

En ik wens u hetzelfde toe, beste kijker. Daarom laat ik u vanaf nu gerust.

Ik dank u voor uw aandacht.

 

                                   ECHTGENOTE

Engeltje...

 

                                   DOCHTER

Wat is er nu weer, ma?

 

             

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

Hazelof
8 jan. 2019 · 0 keer gelezen · 1 keer geliked