Wie kent niet de schemering en bankjes in 't plantsoen
het meisje dat je daar als eerste hebt gekust en
beiden nippend uit het glas van lust.
Op vleugels zijn we uit elkaar gegaan en spraken af
weer naar de zelfde plaats te gaan
daar is het bij gebleven.
Soms denk ik hoe zal 't met haar zijn
wellicht gaat zij gelijke wegen, ook dat
wij toen te pril voor liefdes vreugde pijn,
het hemels blauw hebben ontweken?