in scherven uiteengespat
de fragiele vaas die ze misschien ooit was
veel te vroeg gebarsten
de scherpe stukjes aardewerk
nu verspreid over de keukenvloer tot
een paar gele huishoudhandschoenen en één vastberaden gebaar
om voorgoed komaf te maken met
tot een efficiënte huisvrouw zonder verpinken
tot gekrulspelde actie overgaat
even nog het gezoem van de stofzuiger tot
je de stilte ruikt
en het huis glanzend naar citroen
probeer je nog voorzichtig de scherven op te rapen
met een bloedende vinger in je mond
toch maar niet
mingporselein of Delfts blauw haalde het, wie weet
maar het bestaan van de gemiddelde Ikeavaas
eindigt hier
in de stofzuigerzak
tussen broodkruimels en kattenhaar
hier rust een gebroken prinses