Een kaars brandt op tafel
weent geen tranen meer
die druppelen langs haar
hals
maar brandt met strakke vlam
haar eigen bestaan
weg
Met gestolde tranen klampt ze zich vast
aan de fles
die haar rechthield
om te branden
en stilaan
weg te likken
Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.
Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.